I SA/Gd 235/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Kwarcińska, po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. i K. L. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 10 listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: odrzucić skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy wydaną wobec K. L. decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. odmawiającą przyznania wnioskowanych dopłat rolniczych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wskazali na zasadność złożonego przez K. L. w dniu 11 czerwca 2004 r. wniosku o przyznanie dopłat, podkreślając w szczególności faktu rozwiązania w dniu 31 stycznia 2003 r. umowy z dotychczasowym dzierżawcą należących do małżonków gruntów. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W uzasadnieniu podkreślono, iż sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracyjnej publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Mając natomiast na uwadze brak podpisania zaskarżonego aktu przez osobę upoważnioną do jego wydania, w ocenie organu w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona na decyzję faktycznie nieistniejącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Elementy prawidłowej decyzji zostały określone w art. 210 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.; dalej jako o.p.). W orzecznictwie sądowym i doktrynie przyjmuje się, iż pisma organu zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwionej decyzją administracyjną należy uznać za decyzję, mimo, że nie posiadają one w pełni formy przewidzianej w art. 210 § 1 o.p., jeżeli zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów zaliczyć należy oznaczenie organu wydającego decyzję adresata decyzji, rozstrzygnięcie w sprawie oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji. Brak któregokolwiek z tych elementów dyskwalifikuje zatem pismo organu jako decyzję. Jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego zaskarżona "decyzja" Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nie została podpisana. W związku z powyższym, z uwagi na brak jednego z czterech konicznych elementów decyzji Sąd przyjął, iż pismo Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w ogóle nie podlegało zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Podkreślenia wymaga, iż w przedmiotowej sprawie wniesienie skargi na nieistniejącą faktycznie decyzję nie może skutkować umorzeniem postępowania. Postępowanie umarza się bowiem jeżeli z jakichkolwiek przyczyn stało się ono bezprzedmiotowe, natomiast w niniejszej sprawie można mówić wyłącznie o bezprzedmiotowości samego wszczęcia postępowania z uwagi na niedopuszczalność wniesionej skargi. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), odrzucił skargę.