I SA/Gd 235/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 grudnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 r. postanawia: odmówić skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Decyzją z dnia 21 grudnia 2011 r. nr 2046/11 Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji ustalające J. D. (dalej skarżąca) i S. G. łączne zobowiązanie pieniężne na 2011 r. Decyzja ta została doręczona skarżącej w dniu 30 grudnia 2011 r. Wnioskiem z dnia 2 lutego 2012 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi na wyżej opisaną decyzję SKO. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że podpisała osobiście potwierdzenie odbioru decyzji SKO i była pewna, że termin upływa 3 lutego 2012 r. Dopiero w SKO po wglądzie do akt okazało się, że odebrała decyzję 30 grudnia. Wraz z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu skarżąca wniosła skargę na wyżej opisaną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle postanowień art. 87 oraz 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, (4) we wniosku zostaną okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego. W niniejszej sprawie rozważenia wymaga wystąpienie przesłanki dotyczącej uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W nauce postępowania administracyjnego, ugruntowany jest pogląd, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 2 października 2002 r., V SA 793/02, M.Pr. 2002, nr 23, s. 1059). Zdaniem Sądu okoliczność przywołana przez skarżącą nie uprawdopodobnia braku jej winy w uchybieniu terminu. Błędne przekonanie skarżącej co do daty upływu terminu zaskarżenia decyzji zawierającej prawidłowe pouczenie w tym zakresie, którą osobiście odebrała nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu. Nie stanowi bowiem okoliczności niezależnej od skarżącej, tj. takiej której nie była w stanie przeciwdziałać, pomimo dołożenia należytej staranności, a tylko taka zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa sądowoadministracyjnego pozwala przyjąć niezawinione uchybienie terminu, a tym samym uniknąć negatywnych konsekwencji procesowych. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.