I SA/Gd 237/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień, listopad i grudzień 2012 roku postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 14 kwietnia 2016 r., M. R. zwrócił się o przyznanie w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości albo w części. Wpis sądowego od skargi określony został na kwotę 9780 zł. Ze złożonego przez skarżącego oświadczenia o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów załączonych do wniosku wynika, że skarżący posiada mieszkanie o powierzchni 92,50 m2 oraz nieruchomość położoną w Zielinie, gmina Trzebielino, z której prowadzona jest egzekucja, jego zobowiązań wobec podmiotów prywatnych (w tym osób fizycznych, banków i towarzystw ubezpieczeniowych), sądów (z tytułu grzywien i kosztów sądowych) oraz urzędu skarbowego przekraczają kwotę 3 mln zł (bez odsetek). Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 w zw. z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach można ustalić, że skarżący z żoną jest w trakcie rozwodu, małżonkowie mają troje małoletnich dzieci (dwoje w wieku 5 lat i 9 lat), skarżący nie prowadzi działalności, Referendarz sądowy zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości bądź w części. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Należy mieć na względzie fakt, że instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. Odstępstwo od tej zasady ma na celu zagwarantowanie prawa do sądu osobom, których obiektywnie nie stać na poniesienie kosztów postępowania. Ciężar wykazania przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie, toteż okoliczności stanowiące podstawę faktyczną przyznania wnioskowanych uprawnień procesowych powinny być należycie uprawdopodobnione. Zdaniem referendarza, wskazane okoliczności, dotyczące sytuacji finansowej skarżącego oraz wysokość kosztów sądowych powstałych na tym etapie postępowania, prowadzą do wniosku, że skarżący nie jest w stanie uiścić ich w całości. Z uwagi na zajęcia egzekucyjne nie mógł skarżący zgromadzić środków w takiej wysokości oraz nie ma zdolności kredytowej, aby pozyskać taką kwotę w formie pożyczki. Wniosek należało uwzględnić. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.