I SA/Gd 242/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 6 grudnia 2021 r., nr SKO Gd/5265/20 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Decyzją z dnia 6 grudnia 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku po rozpatrzeniu odwołania T.L. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2015 r. Decyzję z 6 grudnia 2021 r. doręczono Stronie w dniu 22 grudnia 2021 r. wraz z pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia. Skarżący w dniu 22 stycznia 2022 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że uchybie terminu spowodowane było przerwą w działaniu ePUAP. Ponadto wskazano, że pismo zostało skierowane bezpośrednio do Sądu z uwagi na brak adresu SKO na ePUAP. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie wskazując, że zaskarżona decyzja została wniesiona po upływie ustawowego terminu. SKO wyjaśniło, że wbrew twierdzeniu Skarżącego w Biuletynie Informacji Publicznej znajduje się informacja o adresie ePUAP SKO. Wskazano, że Stronie znany jest adres elektroniczny SKO, albowiem kilkukrotnie korzystała ona z tej formy kontaktu z organem. SKO wskazało, że nie jest mu wiadome, aby w okresie, w którym Strona była uprawniona do złożenia skargi wystąpiły przerwy w działaniu systemu. Nie odnotowano również w tym przedmiocie żadnych zgłoszeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 ww. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też - w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego - odrzuceniu (art. 88 p.p.s.a.). W sprawie Sąd ustalił, że Strona stosowny wniosek złożyła w przewidzianym terminie, dokonując jednocześnie czynności do dokonania której terminowi uchybiła. Pozostało zatem zbadanie, czy Skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy, który jest warunkiem sine qua non zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dołożeniu szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana i można o nim mówić jedynie wówczas, gdy przeszkody powstałej w jego dochowaniu nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie zawinienia, bądź też jego braku, sąd bierze pod uwagę czynnik obiektywny, rozpatrując czy strona dołożyła staranności, jakiej wymagać można od osoby dbającej w sposób należyty o swój interes prawny, czy też – przeciwnie – wykazała się niedostateczną dbałością. W niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został oparty na argumencie wadliwego działania platformy ePUAP. Skarżący nie wykazał jednak, aby wadliwość ta miała związek z uchybieniem terminu do wniesienia skargi w tej sprawie. Do wniosku nie załączono bowiem żadnego dokumentu potwierdzającego, że wystąpiły nieprawidłowości czy awaria w działaniu systemu ePUAP. Zdaniem Sądu, skoro Skarżący miał problemy z wysyłaniem korespondencji z platformy ePUAP, to obowiązany był do podjęcia działań w celu usunięcia tej awarii. Powinien wówczas skorzystać z usług oferowanych użytkownikom platformy ePUAP w postaci systemu wsparcia informatycznego lub też nadać skargę za pośrednictwem operatora pocztowego. To bowiem w interesie Strony leżało sprawdzenie, czy doszło do awarii systemu. Skarżący zaś żadnych czynności w omawianym zakresie nie podjął. Wskazania wymaga, że Sąd samodzielnie sprawdził, czy w okresie od grudnia 2021 r. do 21 stycznia 2022 r. wystąpiła niedostępność systemu. Z ustaleń tych wynika, że platforma w tym okresie działała prawidłowo, w szczególności nie stwierdzono, aby w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi, tj. 21 stycznia 2022 r. wystąpiła awaria systemu. Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że Skarżący nie wykazał żaden sposób zaistnienia sytuacji opisanej we wniosku, tj. awarii systemu. Odnosząc się do braku adresu poczty elektronicznej na stronie internetowej SKO, zauważenia wymaga, że z akt administracyjnych wynika, iż Skarżący składał za pośrednictwem platformy ePUAP pisma kierowane do ww. organu, tym samym znany był mu adres poczty elektronicznej. Skoro Stronie znany był adres poczty elektronicznej organu, to w niniejszym stanie faktycznym nie jest istotne, czy w Biuletynie Informacji Publicznej był on uwidoczniony, bowiem Skarżący miał możliwość skutecznego złożenia skargi i tylko z jemu znanych powodów nie zrobił tego w terminie. Kolejno należy wskazać, że Skarżący nie odniósł się do faktu, dlaczego skargi nie złożył w przypisanym terminie do Sądu, skoro – jak podnosił - awaria dotyczyła skrzynki elektronicznej SKO. Skarżący więc nie wyjaśnił, dlaczego nie było także możliwe nadanie skargi bezpośrednio do sądu na skrzynkę ePUAP tutejszego Sądu. Wobec powyższego Sąd uznał, że podnoszone przez Skarżącego okoliczności nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione. Podkreślenia wymaga, że uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu jest możliwe w sytuacji wykazania przez Stronę, że nie miała możliwości skutecznego wniesienia skargi w żaden ze sposobów przedstawionych w przepisach p.p.s.a. (m.in.: w siedzibie organu, do którego pismo jest kierowane, za pośrednictwem operatora pocztowego, za pośrednictwem komunikacji elektronicznej), a tego we wniosku o przywrócenie terminu nie uprawdopodobniono. Nie można więc uznać, że Skarżący działał z należytą starannością, ponieważ, gdyby rzeczywiście portal ePUAP wykazywał usterkę lub błąd (co nie zostało w niniejszej sprawie uprawdopodobnione), to w tym momencie Skarżący powinien podjąć czynności wyjaśniające i w razie potrzeby nadać skargę np. drogą pocztową. Z uwagi na powyższe należało przyjąć, że Skarżący nie wskazał okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uchybienie terminu do wniesienia skargi nie jest następstwem okoliczności niezależnych od strony, lecz jest konsekwencją niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Tym samym uznać należy, że nie zachodzą ważne powody do przywrócenia uchybionego terminu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że Skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.