I SA/Gd 246/25

Dnia 16 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. na czynności E S.A. z siedzibą w G. w przedmiocie opłat i usług z tytułu dostarczania energii elektrycznej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 17 października 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga R. J.(sprecyzowana pismami z dnia 2 i 6 listopada 2024 r.) na działanie E S.A. w przedmiocie opłat i usług z tytułu dostarczania energii elektrycznej. W odpowiedzi na skargę E S.A. wniosła o jej odrzucenie. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2025 r. sygn. akt I SA/Wa 2563/24 WSA w Warszawie przekazał sprawę według właściwości do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku, który sprawę zarejestrował pod sygn. akt I SA/Gd 246/25. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej: "p.p.s.a.". Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Merytoryczne rozpoznanie skargi przez sąd administracyjny jest dopuszczalne jedynie wówczas gdy skarga dotyczy aktu lub czynności objętych zakresem właściwości sądów administracyjnych. Zakres właściwości sądów administracyjnych został zakreślony w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem (w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt SK 37/15, uznał art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 i 1370), rozumiany jako wyłączający możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie w przedmiocie zażalenia na postanowienie wydane wskutek wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 84c ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2017 r. poz. 2168), za niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 2a sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z przedmiotowej skargi wynika, że dotyczy ona roszczeń o zapłatę z tytułu dostarczania energii elektrycznej. Z powołanego powyżej przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. wynika, że kontrola sądów administracyjnych nie obejmuje orzekania w sprawach skarg na dochodzenie roszczeń o zapłatę z tytułu dostarczania energii elektrycznej. Również przepisy ustaw szczególnych nie przewidują kontroli sądu administracyjnego w takich sprawach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiotowa sprawa nie należy do wskazanego katalogu, dlatego też nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Zaznaczenia wymaga, że odrzucenie skargi w niniejszej sprawie pozostaje bez wpływu na ochronę praw Skarżącej, ponieważ nadal ma ona możliwość dochodzenia swoich roszczeń na drodze cywilnej. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę, albowiem przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.