I SA/Gd 2469/00

Dnia 14 kwietnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący WSA: Arkadiusz Despot-Mładanowicz Sędziowie : WSA: Alina Dominiak NSA: Małgorzata Gorzeń (spr.) Protokolant: Hanna Tarnawska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi A. B. Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe "A" na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 12 października 2000r. nr [...] w przedmiocie należności celnych 1/ uchyla zaskarżoną decyzję i zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę 297zł (dwieście dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania 2/ ustala, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. 3 I SA/Gd 2469/00 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w przedmiocie wymiaru należności celnych od sprowadzonego przez A. B. ciągnika siodłowego VOLVO F10 rok produkcji 1993. W uzasadnieniu decyzji Prezes GUC wskazał, że z akt sprawy wynika, że dnia 05.11.1996 r. Dyrektor Urzędu Celnego decyzją, zawartą w jednolitym dokumencie SAD. dopuści! do obrotu na polskim obszarze celnym zgłoszoną do odprawy celnej ramę ciągnika siodłowego marki VOLVO oraz zawieszenie tylne. Następnego dnia tj. 06.11.1996 r. Dyrektor Urzędu Celnego , decyzją zawartą w jednolitym dokumencie SAD, dopuścił do obrotu silnik dizel nr [...], skrzynie biegów, zawieszenie przednie, skrzynię ładunkową, koła itp., a dnia 27.11.1996 r. naczepę typu DA 78F3 oraz kabinę marki VOLVO. W wyniku weryfikacji sprawy ujawniono, że w rzeczywistości dopuszczono do obrotu na polskim obszarze celnym za ww. dowodami odpraw celnych ciągnik siodłowy VOLVOF10. W związku z powyższym decyzją z dnia 02.1 1.1998 r. Dyrektor Urzędu Celnego , po wznowieniu postępowania, uchylił swoje decyzje zawarte w ww. dokumentach SAD i orzekł o wymiarze cła od ciągnika siodłowego marki VOLVO F10. Od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego A. B. wniósł odwołanie, zarzucając decyzji naruszenie prawa. Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie Prezes GUC podniósł, że zgodnie z przepisem art 240 § 1 Ordynacja podatkowa postępowanie wznawia się, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. W niniejszej sprawie, zarejestrowanie złożonego z wwiezionych podzespołów samochodu ciężarowego ujawniło nową okoliczność faktyczną sprawy. Sprowadzenie części pojazdu o charakterze wzajemnie się uzupełniającym, ujawniło okoliczność przywiezienia niezmontowanego pojazdu, nie znaną organowi celnemu I instancji w dniu zgłoszenia do odprawy celnej. Sposób sprowadzenia towaru z zagranicy (rozbicie zakupu podzespołów ciągnika na trzy grupy towarowe, odrębne zgłoszenie towaru do odprawy celnej, przedłożenie kompletu indywidualnych dokumentów) utrudniał organowi celnemu ustalenie stanu faktycznego sprawy w stopniu wykluczającym prawidłowe jej załatwienie. Organ celny kierując się zasadą uwzględnienia słusznego interesu obywateli, deklarację strony przyjął za wiarygodną i dopuścił towar do obrotu na polski obszar celny jako części. Uznanie, iż wwieziony towar stanowił pojazd marki VOLVO F10, nr ramy [...] w stanie nie zmontowanym (rozmontowanym) wymagało przeprowadzenia dowodu z zarejestrowania ciągnika w Wydziale Komunikacji Urzędu Miejskiego na nazwisko B. A., na podstawie dokumentów odpraw celnych. Tak więc w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka wymieniona w art. 240 § 1 Ordynacja podatkowa do wznowienia postępowania. W rzeczywistości bowiem stan faktyczny sprawy był inny niż, ten który był brany pod uwagę przez organ I instancji przy dwóch odrębnych odprawach celnych. Zaistniały zatem istotne dla sprawy nowe okoliczności nieznane organowi w chwili wydawania decyzji zawartych w dowodach oprawy celnej przewozowej. Podniósł również Prezes GUC, że w niniejszej sprawie również nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 23 ust. 1 ustawy Prawo celne. Organ celny podziela stanowisko strony, iż cło wymierza się według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu dokonania zgłoszenia celnego i według stawek celnych w tym dniu obowiązujących. Niemniej jednak ustalony w sprawie stan faktyczny, tj. dokonanie transakcji zakupu towaru w ilości i rodzaju stanowiącym o pojeździe w stanie nie zmontowanym (rozmontowanym), a następnie oddzielne zgłoszenie do odpraw celnych stanowi, iż strona postępowania z pełną świadomością obeszła przepis art. 23 ust. 1 Prawa celnego w celu uiszczenia cła w wysokości należnej częściom, a nie rzeczywiście zakupionego i wwiezionego ciągnika. Dyrektor Urzędu Celnego w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalił, iż: - towar w postaci ramy ciągnika siodłowego marki VOLVO, nr [...], zawieszenia tylnego, silnika dizel nr [...], skrzyni biegów. zawieszenia przedniego, skrzyni ładunkowej, kół, naczepy typ DA 78F3 oraz kabiny marki VOLVO kupiony został w tym samym okresie: towar wwieziony został w ilości i rodzaju stanowiącym pojazd w stanie nie zmontowanym. Jednocześnie na uwagę zasługuje fakt, iż strona wnioskując o zarejestrowanie samochodu ciężarowego marki VOLVO, nr nadwozia jw.. przedłożyła dokumenty przedmiotowych odpraw celnych, jak również Zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia 31.12.1996 r., nr [...]. Dyrektor Urzędu Celnego zasadnie przyjął jako podstawę materialnoprawną regułę nr 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Reguła 2a ww. reguł zamieszczona w Taryfie celnej stanowiącej załącznik nr 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy. Sposób zakupu i sprowadzenia ciągnika czy to w częściach, czy też w postaci zmontowanej stanowi wybór importera. Dokonany przez importera wybór nie ma jednak wpływu na fakt, że na polski obszar celny wprowadzony został pojazd marki VOLVO F10, nr ramy [...] w stanie nie zmontowanym (rozmontowanym). Ciągnik nie przestał nim być tylko dlatego, że w celu uniknięcia zapłacenia cła w przewidzianej wysokości został zgłoszony do odprawy celnej w; częściach. Tego rodzaju nadużyciom zapobiegać mają wskazane powyżej reguły interpretacji taryfy celnej. Treść reguły 2a używa pojęć: "wyrób rozmontowany" i "wyrób nie zmontowany". Dla uznania wwiezionego towaru za wyrób gotowy bez znaczenia jest fakt pochodzenia podzespołów od różnego rodzaju pojazdów samochodowych. Skoro strona przywiozła VOLVO F10, nr ramy [...], to została spełniona przesłanka z reguły 2a, mówiąca o wyrobie nie zmontowanym (rozmontowanym). Z akt niniejszej sprawy wynika, iż strona dążyła do skompletowania pojazdu: - fakturowany towar to podzespoły pojazdu marki VOLVO; towar zakupiony został u jednego sprzedawcy w ilości stanowiącej wyrób w stanie conajmniej nie zmontowanym: towar zgłaszany był oddzielnie do odpraw celnych; Ponadto przesłuchany do protokołu A. B. zeznał, iż ramę, silnik, kabinę i pozostałe podzespoły sprowadził do Polski z zamiarem złożenia całego pojazdu. Jednocześnie Prezes GUC podniósł, iż opinię dotyczącą kompletności pojazdu samochodowego wyrazili "RZECZOZNAWCY - PZM" S.A. pismem z dnia 12.05.1997 r. i tak: 1) Zespoły samochodowe (części) stanowiące komplet dla jednego samochodu mają charakter kompletnego samochodu znajdującego się w stanie rozmontowanym. 2) Zespoły samochodowe odpowiadające liście montażowej pojazdu danej marki i typu, nie stanowiące pełnego kompletu, ale zawierające w swoim składzie wyposażone nadwozie z numerem identyfikacyjnym oraz przednie i tylne zawieszenie - posiadają charakter niekompletnego samochodu tej marki. Przy czym w ocenie ww. opiniodawcy można mówić o nadwoziu jako kompletnym, gdy wyposażone jest w silnik kompletny z osprzętem i sprzęgłem, skrzynię biegów (blok napędowy składający się z właściwej skrzyni biegów, przekładni głównej, mechanizmu różnicowanego i półosi). Stąd też sporny towar nawet bez naczepy wywrotki i innych pośrednich elementów stanowi wyrób podlegający cłu jak wyrób gotowy. Gdyby więc uznać, jak to wnosi strona, iż naczepa nie została wykorzystana do złożenia pojazdu, to wówczas należałoby wymierzyć dla niej cło niezależnie od cła wymierzonego dla pojazdu gotowego, dla którego wartość prawidłowo określono w oparciu o metodę wartości transakcyjnej towarów podobnych. Podstawę prawną oraz sposób określenia wartości pojazdu Dyrektor Urzędu Celnego wskazał w skarżonej decyzji prawidłowo. Odnośnie zarzutu dotyczącego naruszenia zasady praworządności i równego traktowania wszystkich obywateli polskich i podmiotów gospodarczych, wyjaśni! Prezes GUC, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy Prawo celne, obrót towarowy z zagranicą jest dozwolony każdemu na równych prawach z zachowaniem warunków i ograniczeń określonych w przepisach prawa i umowach międzynarodowych. W sprawie importu uzupełniających się wzajemnie części samochodowych warunki te określa reguła 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Jeżeli kompletny ciągnik w stanie rozmontowanym lub nie zmontowanym został sprowadzony do kraju, to cło od niego należy liczyć jak od ciągnika, nie zaś od poszczególnych części, z których jest złożony. Firma "D", na import której powołuje się strona w odwołaniu, korzysta z uprawnień jakie daje mu postanowienie uwagi dodatkowej nr 2 do działu 87 Taryfy celnej, a dotyczącej montażu przemysłowego. Postanowienie tej uwagi określa warunki jakie muszą być spełnione, aby przywożone części można było uznać za przeznaczone do montażu przemysłowego. Import dokonany przez stronę postępowania nie spełnia uwarunkowań dot. montażu przemysłowego, a co za tym idzie wymiar cła nie podlega regulacji jaką stwarza powołany powyżej przepis prawa. Stąd też powoływanie importu dokonywanego przez firmę "D", jest niezasadne. Zaś zarzut dotyczący naruszenia zasady równości wobec prawa - art. 32 Konstytucji RP, bezpodstawny. Skargę na powyższą decyzję Prezesa GUC wniósł A. B., zarzucając decyzji naruszenie prawa, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji I instancji. W uzasadnieniu skargi A. B. podniósł, że w odwołaniu od decyzji I instancji, jednym z zarzutów było rażące naruszenie prawa dotyczące ustalenia wartości celnej towaru. Nową wartość celną, organ celny ustalił w oparciu o art. 29 ust. 1 Prawo celne, który stanowi jeżeli wartość celna przywożonych towarów nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 26 i 28. za wartość celną przyjmuje się wartość transakcyjną podobnych towarów sprzedanych i wprowadzonych na polski obszar celny w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna". Jednakże zgodnie z wyjaśnieniami Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO) opublikowanymi w formie załączników do Zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 23.09.1997 r. - w sprawie wyjaśnień dotyczących wartości celnej (M.P Nr 67, poz. 657), komentarz 1.1 przepisu art. 29 ust. 1 Prawo celne nie można stosować w przypadku importu używanych samochodów. Niemożliwym jest bowiem znalezienie pojazdów o podobnym stopniu zużycia, nawet samochody podobnie użytkowane, z podobnym przebiegiem mają różny stopień zużycia. Co więcej, "operacja montażu nie pozwala na uznanie towarów zmontowanych i rozmontowanych za identyczne lub podobne". Opinie tego Komitetu mają moc wiążącą dla organów celnych państw, które podpisały Porozumienie w sprawie stosowania Artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu. Ponadto zgodnie z brzmieniem art. 25 pkt 3 Prawo celne "jakość towaru jest czynnikiem, który należy uwzględnić przy ustalaniu podobieństwa towarów". Organ celny , części samochodowe w dodatku niekompletne (wynik rewizji zawarty w JDA SAD), utożsamia z kompletnym samochodem - przyjmując jego wartość celną na podstawie art. 29 ust. 1 Prawo celne. Jak można części samochodowe o łącznej wartości 6.865,50 DEM (netto), uznać jako ciągnik siodłowy o wartości 23.000,00 DEM. Co więcej, uzasadnienie decyzji w ogóle nie podaje, jakie materiały porównawcze brane były pod uwagę, dlaczego przyjęto taką wartość, a nie inną. Organ odwoławczy, zarzut ten w swojej decyzji całkowicie pominął. Ponadto skarżący decyzjom I i II instancji zarzucił naruszenie zasady stosowania Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Zdaniem skarżącego powoływanie się na Regułę 2a jest w tym przypadku niewłaściwe, ponieważ można ją stosować tylko w ścisłym związku z art. 23 ust. I Prawa celnego oraz tylko i wyłącznie do towarów w tym samym czasie odprawianych - "cło wymierza się według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu dokonania zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących". Decydujące znaczenie ma tutaj hierarchia aktów prawnych, albowiem Prawo celne jest ustawą, a Taryfa celna rozporządzeniem Rady Ministrów wydanym na podstawie delegacji zawartej w przedmiotowej ustawie. Nie można więc stosować przepisu niższego rangą, wbrew brzmieniu art. 23 ust. 1 Prawo celne. Identyczne ustalenia zaleca także Unia Europejska, gdzie Regułę 2a można stosować tylko w przypadku zgłoszenia do odprawy celnej przez jeden podmiot, w jednym dniu, takiej ilości części, z których można zmontować kompletny wyrób. Ponadto, ustalając nową pozycję Taryfy celnej organ celny w sposób rażący naruszył Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Na jakiej podstawie uznał, że przywieziono do Polski ciągnik siodłowy w stanie rozmontowanym, że kabina ciągnika siodłowego ma decydujące znaczenie przy klasyfikacji towaru, z pominięciem części z samochodu ciężarowego. Jaka wielkość procentowego udziału poszczególnych części w odniesieniu do całego pojazdu samochodowego, miała decydujące znaczenie? Z dokumentów przesłanych organom celnym w dniu 13.01.2000 r. tj. badania technicznego dopuszczającego pojazd do ruchu, wynika iż jest to samochód ciężarów)', a nie ciągnik siodłowy. Z załączonych do akt sprawy rachunków wynika. Ze zakupiono części i podzespoły samochodów, a nie konkretny samochód w całości, tj. a) kabina od ciągnika siodłowego - bez żadnego wyposażenia, patrz wynik rewizji na dokumencie JDA SAD; b) rama od samochodu ciężarowego; c) pozostałe części pochodziły z samochodu marki VOLVO, lecz nie wiadomo z jakiego typu; dowód - fahrzeugbrief nr [...], ocena techniczna rzeczoznawcy samochodowego nr [...] - w aktach sprawy. W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Pismem z dnia 06.02.2001 r. skarżący A. B. odpowiedział na odpowiedź na skargę, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie, w szczególności co do metody ustalania wartości towaru. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) i art. 134 § 1 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej... pod względem zgodności z prawem, rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji należy wskazać, że zasadność wznowienia postępowania celnego w sprawach zaskarżonych decyzjami ostatecznymi dotyczącymi sprowadzania do Polski samochodów osobowych w stanie rozmontowanym lub niezmordowanym została potwierdzona ukształtowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nadal aktualnym (por. wyroki z dnia 01.09.1999 r. V SA 207/98 - LEX nr 50182 i z dnia 14.05.2001 r. V SA 1798/00 - LEX 54246). Podstawą wznowienia postępowania, w oparciu o wskazany w postanowieniu o wznowieniu postępowania celnego przepis art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, jest ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji nie znanych organowi, który wydał decyzję. Tego rodzaju okolicznością jest ujawnienie przez organ celny faktu zmontowania i zarejestrowania samochodu, czyli wyrobu gotowego, z elementów zgłoszonych uprzednio do odprawy celnej jako części do samochodu. Oznacza to, że w chwili dokonywania odprawy "części samochodowych" organ celny nie został poinformowany o rzeczywistym przeznaczeniu zgłaszanych do odprawy celnej towarów, które w tej dacie posiadały w istocie, zgodnie z regułą 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, stanowiących załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14.12.1995 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy (Dz.U. Nr 15 L poz. 73), cechy "wyrobu kompletnego lub gotowego znajdującego się w stanie nie zmontowanym lub rozmontowanym". Obowiązujące w Polsce zasady klasyfikacji towarów podlegających ocleniu mają na celu zapewnienie jednolitego traktowania podmiotów dokonujących obrotu towarowego z zagranicą i ochronę interesu Państwa przed przypadkami usiłowania wykorzystania przez te podmioty przepisów dla uniknięcia poniesienia należnych opłat celnych. Zadaniem organów celnych jest wymierzanie cła według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu zgłoszenia celnego i według stawek celnych obowiązujących w tym dniu (art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 28.12.1989 r. -Prawo celne). Stawki celne, o których mowa w przepisie art. 23 ust. 1 Prawa celnego, są zaś ściśle przyporządkowane do kodu PCN Taryfy celnej, obowiązującej w dniu dokonania zgłoszenia celnego, przy czym obowiązująca w Polsce Taryfa celna przejęła w całości nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Nomenklatury Scalonej określania towarów, opracowanej przez Komisje Wspólnot Europejskich. Jednolitą interpretację klasyfikacji towarów w obrocie towarowym z zagranicą zapewniają powołane wyżej Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej, z których reguła 2a wyraźnie określa, iż wyroby niekompletne, jak również wyroby kompletne oraz wyroby znajdujące się w stanie nie zmontowanym lub zdemontowanym klasyfikuje się do pozycji obejmującej wyrób kompletny. Tym samym, aby uznać sprowadzone części towaru za wyrób niekompletny w stanie nie zmontowanym i wymierzyć cło jak za wyrób gotowy, należy wykazać, że istnieje możliwość zmontowania z tych części, sprowadzonych w odpowiedniej ilości i rodzaju, wyrobu noszącego zasadnicze cechy wyrobu kompletnego lub gotowego (por. wyrok SN z dnia 07.07.1999 r., III RN 22/99). W rozpoznawanej sprawie skarżący bezspornie złożył, z części odprawianych decyzjami Dyrektora Urzędu Celnego, kompletny pojazd samochodowy i dokonał jego zarejestrowania, co potwierdza, że sprowadzone do Polski przez skarżącego części do samochodu stanowiły w rzeczywistości wyrób noszący zasadnicze cechy wyrobu kompletnego podlegającego ocleniu jako całości. Zatem prawidłowo organy celne uznały, że istnieją podstawy do wznowienia postępowania oraz uznania, iż przedmiotem importu był w rzeczywistości kompletny pojazd samochodowy i w tymi zakresie wywody skargi nie zasługują na uwzględnienie. Na uwzględnienie zasługują natomiast wywody skargi dot. ustalania wartości celnej sprowadzonego pojazdu samochodowego. Wprawdzie słusznie przyjęły organy celne, że w rozpoznawanej sprawie wartością celną nie może być cena transakcyjna, albowiem nie jest to cena faktycznie zapłacona lub należna za towar w postaci kompletnego pojazdu samochodowego (art. 26 ust. 1 Prawa celnego), to jednak w sposób nieuzasadniony przyjęły, iż wartość tę należy ustalić w oparciu o przepis art. 29 Prawa celnego tj. w oparciu o wartość transakcyjną towarów podobnych sprzedanych i wprowadzonych na polski obszar celny w tym samym lub zbliżonym czasie, dla których ustalona jest wartość celna. Organy celne nie wskazały na jakiej podstawie i z jakich powodów przyjęły, iż złożony pojazd samochodowy jest pojazdem marki VOLV O FI 0 o wartości celnej wskazanej w zaskarżonej decyzji. Nie wynika powyższe z zaskarżonej decyzji, ani z decyzji I instancji. Wprawdzie w uzasadnieniu swojej decyzji Prezes GUC powołuje się na pismo z dnia 12.05.1997 r. "RZECZOZNAWCY - PZM" S.A. - jednak pisma tego nie ma w przedłożonych sądowi aktach, nie zostało również przesłane sądowi mimo wezwania postanowieniem z dnia 22.01.2004 r. Również materiał porównawczy nie został przedstawiony w uzasadnieniu decyzji, zaś analiza akt zdaje się wskazywać, iż był nim jednolity dokument SAD z 02,01.1997 r. dot. ciągnika siodłowego rok produkcji 1993 marki VOLVO importowanego przez U. L., co jednak nie znalazło odzwierciedlenia w uzasadnieniu decyzji i tym samym wymyka się spod kontroli Sądu. Powyższe okoliczności powodują, iż zaskarżona decyzja nie może zostać zaakceptowana, narusza bowiem przepisy art. 210 Ordynacji podatkowej dot. treści decyzji i jej uzasadnienia, w stopniu mającym wpływ na treść decyzji opartej na przepisie art. 29 Prawa celnego. Dodatkowo należy podnieść, iż zastosowanie metody opartej na przepisie art. 29 w przypadku pojazdu zmontowanego z różnych części (w tym np. używanych) importowanych przez osoby fizyczne, jest co najmniej problematyczne. Trudne jest bowiem znalezienie pojazdów samochodowych zmontowanych ze sprowadzonych części, o podobnej budowie o podobnym stopniu zużycia, zważywszy, iż sama czynność montażu uniemożliwia - zdaniem Sądu, porównywanie tych pojazdów z montowanymi fabrycznie. Zatem wskazane byłoby sięgnięcie do innych metod wskazanych w przepisach art. 28 - 30a Prawa celnego, celem ustalenia wartości celnej sprowadzonego pojazdu samochodowego. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję. Nadto, wobec uwzględnienia skargi, na mocy art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zasądził od organu (którym stosownie do art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 2002 r. o przekształceniach w administracji celnej oraz o zmianie niektórych ustaw - Dz.U. Nr 41, poz. 365 - jest właściwy dyrektor izby celnej) na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania, przyjmując, stosownie do art. 205 § 2 tej ustawy, że na koszty te w niniejszej sprawie składa się wpis sądowy. Wobec uwzględnienia skargi Sąd stwierdził też, na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, że zaskarżona decyzja może być wykonywana. Ponownie rozpatrując sprawę organy administracji celnej uwzględnią powyższe wskazania, co do interpretacji art. 29 Kodeksu celnego. Z tych wszystkich względów na mocy powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji. AW