I SA/Gd 25/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia naliczonej opłaty planistycznej postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. H. K. wnioskiem z dnia 28 stycznia 2012 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi określonego w kwocie 500 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez skarżącą oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 5 lutego 2013 r. (odpisów: wyciągu z rachunku bankowego za okres od 29 października 2012 r. do 27 stycznia 2013 r., decyzji ZUS z dnia 1 marca 2012 r. o waloryzacji emerytury, decyzji z dnia 1 lutego 2012 r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2012, dokumentów potwierdzających uiszczenie opłat za gaz, energię elektryczną, wodę, wywóz śmieci, usługi telekomunikacyjne oraz opłacenie składek ubezpieczeniowych z tytułu polisy na życie i ubezpieczenia samochodu), ustalono, że jedynym źródłem jej utrzymania jest emerytura wypłacana w kwocie 1.682,38 zł, skarżąca jest współwłaścicielką nieruchomości w części ⅓ o powierzchni 353 m2, zabudowanej domem o powierzchni 120 m2 oraz posiada samochód osobowy marki [...], rok produkcji 1991, na dzień 27 stycznia 2013 r. zgromadziła środki w kwocie 2.095,27 zł, jej średnie miesięczne koszty utrzymania, do których poza wydatkami udokumentowanym potwierdzeniami wpłat zaliczono także zadeklarowane przez skarżącą we wniosku wydatki na zakup leków i odpłatną rehabilitację, wynoszą około 1.237 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, uznano, że sytuacja finansowa skarżącej jest trudna i poniesienie przez nią kosztów sądowych w niniejszej sprawie spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając na względzie kwotę środków, jakimi dysponuje skarżąca oraz wysokość ponoszonych przez nią wydatków na bieżące utrzymanie, przyjąć należało, że nie ma ona realnych możliwości poniesienia należnych kosztów sądowych, w tym uiszczenia wpisu sądowego, którego wysokość odpowiada w zasadzie ⅓ jej miesięcznych dochodów. Dokonanej oceny nie zmienia stan środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku bankowym skarżącej, który na dzień 27 stycznia 2013 r. wynosił 2.095,27 zł. Z przedłożonych wyciągów z konta, zawierających zestawienie operacji dokonanych na rachunku, wynika bowiem, że stan oszczędności skarżącej ulega zmniejszeniu w związku z ponoszonymi przez nią bieżącymi wydatkami, których kwota odpowiada wysokości uzyskiwanego przez nią dochodu. Z tych względów uznano, że skarżąca wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.