I SA/Gd 255/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 4 grudnia 2025 r. nr SKO.410.206.2025 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2025 rok postanawia: odrzucić skargę. R.O. (dalej: "Strona", "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku (dalej: "SKO w Słupsku" lub "Kolegium") z dnia 4 grudnia 2025 r., utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia 6 października 2025 r. o ustaleniu wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2025. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 25 marca 2026 r., pismem z dnia 26 marca 2026 r. Skarżący został wezwany w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego wezwania, do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Jednocześnie Skarżący został pouczony, że nieusunięcie tego braku formalnego w podanym wyżej terminie spowoduje odrzucenie skargi. Korespondencja została doręczona w dniu 27 marca 2026 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku pismem z dnia 9 kwietnia 2026 r. poinformowało, że w dniu 8 kwietnia 2026 r. do Kolegium wpłynęło pismo Skarżącego (z dnia 1 kwietnia 2026 r.), które jest odpowiedzią na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W związku z tym, Kolegium przekazało ww. pismo w załączeniu. W treści pisma z dnia 1 kwietnia 2026 r. Strona wskazała wartość przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo jest poprzedzone analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), bowiem skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od spełnienia wymogów określonych przepisami ww. ustawy. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, gdy spełnia ona wymogi formalne i gdy została należycie opłacona oraz złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności rozpoznania skargi uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Jak stanowi art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei, w myśl art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej - tak jak w przypadku skargi, w zakresie której niezachowanie wymogów formalnych skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi, który to skutek wynika z wprost z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem prawa, sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. W realiach niniejszej sprawy, w związku ze stwierdzonym brakiem formalnym skargi w postaci braku wartości przedmiotu zaskarżenia, Skarżący został wezwany do usunięcia ww. braku formalnego skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia tego wezwania oraz pouczony o rygorze odrzucenia skargi w razie nieusunięcia tego braku we wskazanym powyżej terminie. Zgodnie z potwierdzeniem odbioru wezwanie zostało doręczone w dniu 27 marca 2026 r. Pismem z dnia 9 kwietnia 2026 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku poinformowało, że w dniu 8 kwietnia 2026 r. do Kolegium wpłynęło pismo Skarżącego (z dnia 1 kwietnia 2026 r.), które jest odpowiedzią na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W związku z tym, Kolegium przekazało ww. pismo tut. Sądowi w załączeniu. W piśmie tym Skarżący podał wartość przedmiotu zaskarżenia. Jednak mimo, że Skarżący nadał w placówce pocztowej korespondencję stanowiącą odpowiedź na powyższe wezwanie (tj. 2 kwietnia 2026 r.), to należało stwierdzić, że braku formalnego skargi nie uzupełnił w terminie wynikającym z wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi. Należy wyjaśnić, że upływ terminu jest okolicznością obiektywną w tym sensie, że jest niezależny od winy w uchybieniu terminowi. Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 października 2023 r. sygn. II GZ 383/23, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA), moment wniesienia pisma został przez ustawodawcę utożsamiony z momentem oddania pisma w placówce pocztowej, ale aby to oddanie pisma w placówce pocztowej odniosło skutek prawnoprocesowy, niezbędne jest jego prawidłowe zaadresowanie do właściwego organu lub Sądu. W sytuacji błędnego (nieprawidłowego) zaadresowania i skierowania przesyłki do organu odwoławczego zamiast do sądu (jak miało to miejsce w niniejszej sprawie), za datę wniesienia pisma skarżącego do Sądu należało uznać datę przekazania tego pisma przez organ na adres Sądu. W niniejszej sprawie pismo zawierające uzupełniony brak formalny zostało przekazane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku do tut. Sądu pismem z 9 kwietnia 2026 r., nadanym w placówce pocztowej 10 kwietnia 2026 r., w związku z tym dopiero tę datę należało uznać za datę, w którym uzupełniono brak formalny skargi. Termin do uzupełnienia braku formalnego dla Strony upływał z dniem 3 kwietnia 2026 r. Przyjąć zatem należało, że uzupełnienie braku skargi nastąpiło po upływie terminu i jako takie nie wywołuje skutku prawnoprocesowego. W tym miejscu dodatkowego wyjaśnienia wymaga, że w toku wszczętego postępowania sądowoadministracyjnego strona powinna każde pismo procesowe kierować bezpośrednio do sądu, w tym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi (zob. postanowienie NSA z 17 października 2023 r., sygn. II OZ 582/23, CBOSA). Skoro zatem przekroczenie terminu nastąpiło wskutek nieprawidłowo dokonanej czynności związanej z uzupełnieniem braku formalnego skargi przez wysłanie pisma uzupełniającego brak do organu, zamiast do Sądu, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku miał obowiązek uwzględnić z urzędu jego upływ i z tej przyczyny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., należało odrzucić skargę.