I SA/Gd 261/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N.-S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 stycznia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w 2009 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej opisaną decyzję skarżąca wniosła o jej wstrzymanie, argumentując, iż jej wykonanie może spowodować wysoką szkodę. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże to na stronie skarżącej spoczywa uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie wykonania tego aktu lub czynności. W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie wskazanej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w przywołanym przepisie. Nie sposób bowiem uznać za należyte uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ograniczenie się jedynie do ogólnych stwierdzeń, iż jej wykonanie może spowodować po stronie skarżącej wysoką szkodę. Należy podkreślić, iż skarżąca w żaden sposób nie określiła rodzaju i wysokości szkody, którą miałaby ponieść. Sąd nie może ocenić wskazanej okoliczności, gdyż skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek danych, które pozwalałyby przyjąć, iż wyegzekwowanie lub dobrowolne zapłacenie przez skarżącą określonego zobowiązania podatkowego wyrządzi jej znaczną szkodę czy też spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W sytuacji gdy nie jest znana aktualna sytuacja finansowa skarżącej (brak danych dotyczących źródeł i wysokości osiąganych przez nią dochodów oraz posiadanego majątku) nie ma podstaw do przyjęcia, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej szkody o znacznych rozmiarach. Mając na uwadze fakt, że strona nie wykazała okoliczności uzasadniających obawę wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadniają również okoliczności i charakter sprawy, Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.