I SA/Gd 263/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej wysokość podatku od nieruchomości za 2010 r. postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. B. J. wnioskiem z dnia 3 kwietnia 2012 r. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Braki formalne wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF skarżąca uzupełniła w dniu 29 kwietnia 2012 r. (data stempla pocztowego), wskazując przy tym, że wnosi o ustanowienie radcy prawnego. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 1270, dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez skarżącą oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także dokumentów dołączonych do wniosku, ustalono, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z niepełnosprawnym synem, jej jedyny dochód stanowi emerytura, która – po uwzględnieniu potrąceń egzekucyjnych – wypłacana jest w kwocie 896,68 zł netto miesięcznie (dowód: zaświadczenie z ZUS z dnia 27 kwietnia 2012 r., postanowienie Sądu Rejonowego [...] z dnia 12 stycznia 2012 r. w sprawie zbiegu egzekucji sądowej i administracyjnej), natomiast synowi skarżącej przyznany został zasiłek pielęgnacyjny, stypendium socjalne oraz pomoc PFRON w postaci opłaty miejsca w domu studenckim, skarżąca jest współwłaścicielką nieruchomości (domu) oraz właścicielką dwóch nieruchomości rolnych, przy czym wymienione nieruchomości przekazała na rzecz fundacji, której celem statutowym jest ochrona zabytków i środowiska. W tak ustalonym stanie faktycznym przyjąć należało, że skarżąca nie ma realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Z przedstawionych okoliczności wynika, że sytuacja finansowa skarżącej jest bardzo trudna. Skarżąca utrzymuje siebie i syna wyłącznie z emerytury wypłacanej jej w kwocie 896,68 zł. Wprawdzie skarżąca nie podała kwot przyznanych jej niepełnosprawnemu i studiującemu synowi świadczeń, to jednak mając na uwadze ich charakter nie sposób przyjąć, że mogą one mieć wpływ na możliwości płatnicze skarżącej. Tym bardziej, że syn skarżącej, jak wynika z treści oświadczenia, wymaga stałej rehabilitacji i leczenia, co bez wątpienia wiąże się z koniecznością ponoszenia dodatkowych wydatków. Z tych względów uznano, że skarżąca spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.