I SA/Gd 265/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za wrzesień 2005 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za wrzesień 2005 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że organ podatkowy wszczął postępowanie egzekucyjne w związku z wydanymi przez Dyrektora Izby Celnej decyzjami wymiarowymi w przedmiocie podatku akcyzowego za kolejne miesiące 2005 r., a podjęte czynności egzekucyjne w zasadzie pozbawiły stronę możliwości dalszego funkcjonowania oraz w niedalekiej przyszłości spowodują pozbawienie jej wszelkich źródeł utrzymania i majątku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004). Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004). Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 uznał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. Skarżący uzasadniając złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał w zasadzie jedynie na łączną wysokość zaległości podatkowych wynikających z wydanych w przedmiocie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące 2005 r. decyzji wymiarowych. Ocena jednak tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku strony skarżącej prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, nie może odbywać się w oderwaniu od szczegółowych informacji o jej sytuacji majątkowej. A takich informacji skarżący nie przedstawił. Niemniej jednak Sąd dysponuje dokumentami przedłożonymi przez skarżącego w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, (znajdujących się w aktach sprawy I SA/Gd 264/11), które nie potwierdzają twierdzeń skarżącego o grożącej mu niewypłacalności. Wynika z nich, że skarżący uzyskał w 2010 r. przychód z działalności gospodarczej w wysokości ponad 56 mln zł, a dochód, po odliczeniu kosztów uzyskania przychodów, wyniósł 638.638,97 zł. Wynikające z wyciągów bankowych informacje także świadczą o znacznym rozmiarze prowadzonej działalności gospodarczej i aktywnym uczestnictwie w obrocie gospodarczym. W tym świetle uznać należy, że skarżący nie wykazał grożącej mu wskutek wykonania zaskarżonej decyzji utraty płynności finansowej. Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.