I SA/Gd 265/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. i J. D. na postanowienie Zarządu Gmin [...] z dnia 14 grudnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie prowadzenia jednego postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odrzucić skargę. Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. postanowienie Zarządu Gmin [...] z dnia 14 grudnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie prowadzenia jednego postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Dla formalnej skuteczności wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest wykazanie przez stronę, że w postępowaniu administracyjnym wyczerpane zostały środki zaskarżenia służące jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do treści art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje jedynie na taką decyzję czy postanowienie, które zostały wydane na skutek rozpatrzenia odpowiedniego środka odwoławczego wniesionego przez uprawniony podmiot. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Dopiero ostateczna decyzja bądź postanowienie może zostać zaskarżone do sądu. Jak wynika z akt sprawy Zarząd Gmin [...] postanowieniem z dnia 14 grudnia 2016 r., na podstawie przepisów art. 216 i 217 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), działając z urzędu postanowił prowadzić jedno postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości znajdującej się pod adresem: [...], za okres od 2015 roku w zakresie dotyczącym stron: J. D. i M. D. W postanowieniu zawarto pouczenie, że służy na nie prawo wniesienia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego– w terminie 7 dni, licząc od dnia jego otrzymania – za pośrednictwem organu. Skarżący natomiast wnieśli bezpośrednio do Sądu skargę na ww. postanowienie. Jak wynika z powyższego skarżącym przysługiwało prawo wniesienia zażalenia na zaskarżone postanowienie w przedmiocie prowadzenia jednego postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, zatem skarga złożona w niniejszej sprawie jest przedwczesna – nie wyczerpano toku instancji. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.