I SA/Gd 267/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 stycznia 2011 r., (nr [...]) utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 4 maja 2010 r., którą określono jej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. W złożonej skardze reprezentowana przez doradcę podatkowego skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że wykonanie decyzji obu instancji w postępowaniu egzekucyjnym w administracji przed wydaniem wyroku przez sąd doprowadzi do wyrządzenia jej szkody. Ponadto zwrócono uwagę, że tytuł wykonawczy nr [...], na podstawie którego Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął względem skarżącej postępowanie egzekucyjne wydany został w dniu 7 lutego 2011 r., a więc przed doręczeniem decyzji organu odwoławczego z dnia 24 stycznia 2011 r., co miało miejsce dopiero 11 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – dalej p.p.s.a, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004). Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 wskazał, że wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawczyni ograniczyła się bowiem wyłącznie do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, bez przytaczania jakichkolwiek okoliczności uzasadniających celowość wydania takiego rozstrzygnięcia przez Sąd. Powołane przez nią okoliczności towarzyszące wydaniu tytułu wykonawczego, na podstawie którego wszczęto postępowanie egzekucyjne nie odnoszą się przecież w żaden sposób do wymienionych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek. Tymczasem do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym wnioskodawcy. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku wnioskodawcy, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, rodzinnej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. Sąd stwierdził jednocześnie, że brak jest w aktach sprawy innych danych wskazujących na aktualną sytuację majątkową podatniczki, co tym samym uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu (zgodnie z tezą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, wydanego w sprawie II OZ 155/2005). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.