I SA/Gd 269/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.) Sędziowie NSA Elzbieta Rischka NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A w G. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 marca 2006 r. sygn. akt I SA/Gd 269/04 w sprawie ze skargi A w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji określającej wysokość zaległości w podatku od nieruchomości za lata 1999-2001 oraz za okres od stycznia do czerwca 2002 r. postanawia odmówić wykładni wyroku z dnia 31 marca 2006 r. sygn. akt I SA/Gd 269/04. Prezydent Miasta decyzją z dnia 17 grudnia 2002 r. określił A w G. wysokość zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za lata 1999-2001 oraz za okres od stycznia do czerwca 2002 r. A pismem z dnia 27 maja 2003 r. wniosła o uchylenie decyzji ostatecznej prezydenta miasta. Decyzją z dnia 1 grudnia 2003 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej organu pierwszej instancji. Kolegium, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia 31 marca 2004 r. utrzymało w mocy decyzję własną z dnia 1 grudnia 2003 r. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosła A żądając jej uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 31 marca 2006 r., sygn. akt I SA/Gd 269/08 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 marca 2004 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 grudnia 2003 r. W punkcie 3 sentencji wyroku Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Wnioskiem z dnia 25 lutego 2009 r. pełnomocnik A wniósł o wyjaśnienie wątpliwości treści punktu 3 sentencji wyroku poprzez wskazanie czy określenie, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana dotyczy także decyzji Prezydenta Miasta z dnia 17 grudnia 2002 r. nr [...]. Zdaniem pełnomocnika strony skarżącej na tak postawione pytanie należy odpowiedzieć twierdząco. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Przedmiotem wykładni może być przede wszystkim sentencja wyroku, a wyjątkowo także jego uzasadnienie. Konieczność wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób wadliwy lub nie dość precyzyjny (niejasny), który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. W niniejszej sprawie wniosek o wykładnię zmierza w rzeczywistości do polemiki z rozstrzygnięciem, którego treść nie pozostawia wątpliwości, w zakresie zajętego w sprawie przez Sąd stanowiska. W rozpoznawanej sprawie Sąd, wyrokiem z dnia 31 marca 2006 r., uwzględniając skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 marca 2004 r. – na podstawie art. 152 p.p.s.a. – określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Mając na uwadze, iż przedmiotem zaskarżenia była decyzja Kolegium z dnia 31 marca 2004 r. to treść takiego rozstrzygnięcia nie może budzić wątpliwości. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 158 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.