I SA/Gd 27/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki z o.o. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. W. W. zwrócił się z wnioskiem z dnia 28 listopada 2007 r., złożonym na formularzu PPF, o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonych oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz nadesłanych przez wnioskodawcę w dniu 19 marca 2008 r. dokumentów źródłowych (zeznań podatkowych za 2007 r. wnioskodawcy i jego małżonki, odpisów informacji o dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy za ww. rok, zaświadczenia z dnia 19 marca 2008 r. pracodawcy małżonki wnioskodawcy o wysokości wynagrodzenia oraz dokonywanych potrąceń wraz z wyciągami z listy płac, odpisów decyzji z dnia 7 marca 2006 r. w przedmiocie uznania wnioskodawcy za osobę bezrobotną oraz decyzji z dnia 2 marca 2007 r. o utracie statusu osoby bezrobotnej, wyciągów z rachunków bankowych wnioskodawcy i jego małżonki oraz odpisu wezwania przedsądowego do spłaty zadłużenia, dowodów dotyczących prowadzonej względem wnioskodawcy i jego małżonki egzekucji, tj. odpisów: zawiadomień o wszczęciu egzekucji, o zajęciu wierzytelności, o zajęciu wynagrodzenia za pracę i wierzytelności z rachunku bankowego, obwieszczenia o pierwszej licytacji z nieruchomości, pisma komornika sądowego oraz postanowień sądu rejonowego) ustalono, że wnioskodawca aktualnie nie uzyskuje żadnych dochodów, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z małżonką, otrzymującą dochód z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.279,45 zł netto (po uwzględnieniu potrąceń w kwocie 1.342,46 zł dokonywanych w ramach prowadzonej z tego wynagrodzenia egzekucji komorniczej), z którą mają na utrzymaniu dwoje dzieci. Małżonkowie nie są właścicielami nieruchomości (ich dom został zlicytowanych we wrześniu 2007 r. w ramach toczącej się egzekucji komorniczej), nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro ani pojazdów mechanicznych, posiadają natomiast znaczne zobowiązania pieniężne wobec instytucji finansowych (banków, kas oszczędnościowo-kredytowych) oraz Skarbu Państwa, które są przedmiotem toczących się postępowań egzekucyjnych, ich jedynym źródłem utrzymania jest ww. wynagrodzenie otrzymywane przez małżonkę wnioskodawcy. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość dochodów czteroosobowej rodziny wnioskodawcy, brak jakichkolwiek zasobów pieniężnych oraz toczącą się egzekucję uznano, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.