I SA/Gd 270/10

Dnia 6 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 18 listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych p o s t a n a w i a: 1. Odrzucić skargę 2. Zwrócić stronie skarżącej ze Skarbu Państwa kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Minister Finansów, na wniosek "A" sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej zwana Spółką) wydał w dniu 18 listopada 2009 r. pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. Przedmiotowa interpretacja została doręczona stronie w dniu 23 listopada 2009 r. Przesyłką nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 8 grudnia 2009 r. Spółka, działając na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 13 stycznia 2010 r. organ podatkowy, w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej. Pismem z dnia 12 lutego 2010 r. na interpretację indywidualną Ministra Finansów Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmującą orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Jakkolwiek wniesienie skargi do sądu administracyjnego na indywidualne interpretacje podatkowe jest dopuszczalne, to jednak złożenie tego środka zaskarżenia winno zostać poprzedzone wezwaniem organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa. Stanowi o tym wprost art. 52 § 3 p.p.s.a. zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie Spółka uchybiła temu obowiązkowi, albowiem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało przez nią wniesione w dniu 8 grudnia 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym). Tymczasem termin do wniesienia takiego wezwania upływał w dniu 7 grudnia 2009 r. Czternastodniowy termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa o jakim mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. liczyć bowiem należy od dnia doręczenia skarżącej indywidualnej interpretacji, co miało miejsce w dniu 23 listopada 2009 r. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonane po upływie prawem przewidzianego terminu czyni je bezskutecznym, a w konsekwencji powoduje, że Spółka nie wypełniła obowiązku wynikającego z treści art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z sytuacją niedopuszczalności skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszeń prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając niedopuszczalność skargi w przedmiotowej sprawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.