I SA/Gd 275/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie przyznania płatności na rok 2004 i odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. F. S. wnioskiem z dnia 2 kwietnia 2010 r. (data stempla pocztowego) zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi określonego w kwocie 200 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego przy sprawie o sygn. akt I SA/Gd 177/10, ustalono, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z 81-letnią matką, źródłem ich utrzymania są wypłacane przez KRUS świadczenia emerytalno-rentowe w łącznej wysokości 1.544 zł netto miesięcznie (dowód: kopie potwierdzeń przekazania świadczeń za marzec 2010 r.), majątek wnioskodawcy stanowi dom o powierzchni 80 m2, gospodarstwo rolne o powierzchni 7.24 ha, które oddał w dzierżawę w zamian za pobieranie części pożytków w postaci płodów rolnych (ziemniaki, zboże itp.) oraz samochód osobowy marki [...], rok produkcji 1981 o wartości około 1.000 zł, zarówno on, jak i matka nie posiadają oszczędności (dowód: dodatkowe oświadczenie z dnia 2 kwietnia 2010 r. o nieposiadaniu rachunków bankowych i innych). Określając wysokość wydatków związanych z miesięcznymi kosztami utrzymania wzięto pod uwagę przedstawione przez wnioskodawcę przy sprawie o sygn. akt I SA/Gd 177/10 kopie faktury za wodę za okres od 1 października do 31 grudnia 2009 r. na kwotę 32,27 zł, za energię elektryczną za okres od stycznia do czerwca 2010 r. na kwotę 962 zł wraz z dowodem jej opłacenia, odpisu nakazu płatniczego ustalającego wnioskodawcy i dzierżawcy wysokość zobowiązania pieniężnego z tytułu podatku rolnego i od nieruchomości za 2010 r. na łączną kwotę 175 zł wraz z potwierdzeniem jego uiszczenia, kopię ubezpieczenia OC rolników, budynków rolniczych oraz domu za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2010 r. na łączną kwotę 349 zł. Do kosztów bieżącego utrzymania zaliczono także opłaty za telefon – 100 zł miesięcznie, ubezpieczenie KRUS – 293 zł na kwartał, ubezpieczenie samochodu – 320 zł na rok, zakup opału – 4.000 zł na rok oraz niezbędnych leków – 300 zł miesięcznie, które wnioskodawca wyszczególnił w rubryce 11 wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, uznano, iż skarżący wykazał, że na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przez niego kosztów sądowych, spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Za taką oceną przemawia wysokość miesięcznych dochodów osiąganych przez wnioskodawcę i jego matkę, które kształtują się na poziomie zbliżonym do minimum socjalnego oszacowanego przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych dla dwuosobowego gospodarstwa domowego, które wynosi w zależności od jego rodzaju 1.461,40 zł (gospodarstwo pracownicze) i 1.466,30 zł (gospodarstwo emeryckie), brak zasobów pieniężnych, a także wysokość ponoszonych zarówno udokumentowanych, jak i uprawdopodobnionych kosztów związanych z bieżącym utrzymaniem, w tym z tytułu ubezpieczenia KRUS, ubezpieczenia pojazdu, opłat za telefon, zakupu leków i opału. Aktualna sytuacja finansowa wnioskodawcy ustalona na podstawie przedstawionych oświadczeń i dokumentów nie budzi wątpliwości. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.