I SA/Gd 277/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.Ż. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 10 lutego 2025 r., nr 2201-IOA.4105.58.2024.6 w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę. K.Ż. (dalej jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracyjnej w Gdańsku z 10 lutego 2025 r. w przedmiocie podatku akcyzowego. Skarga została podpisana przez P.F.. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 25 kwietnia 2025 r. pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku lub przed sadami administracyjnymi, z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Odrębnym zarządzeniem z tej samej daty Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 493 zł, zakreślając analogiczny termin oraz rygor. Powyższe zarządzenia zostały doręczone pełnomocnikowi w dniu 29 kwietnia 2025 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie. Na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza ustalono, że skarżący ani jego pełnomocnik nie uiścił wpisu sądowego. Następnie w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z 18 czerwca 2025 r. wobec braku potwierdzenia, że P.F. jest pełnomocnikiem strony, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków fiskalnych oraz formalnych skargi poprzez złożenie podpisanej skargi wraz z jej odpisem i podania numeru PESEL strony wnoszącej pismo z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni będzie skutkować odrzuceniem skargi. Wezwania uznano za doręczone w dniu 11 lipca 2025 r. Strona nie usunęła wskazanych braków fiskalnych i formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej jako "p.p.s.a.", od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (w niniejszej sprawie skargi), pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Natomiast stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Według art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Jak stanowi art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W świetle art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z kolei stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Wymienione elementy pisma stanowią wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego, pomimo wezwania, nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez złożenie zgodnego z przepisami prawa pełnomocnictwa. Mając na uwadze okoliczność niewykazania przez pełnomocnika umocowania do reprezentowania skarżącego w niniejszym postępowaniu sądowym, przywołać należy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 597/11, wedle którego: "wykładnia art. 49 § 1 p.p.s.a., analizowana przez pryzmat konstytucyjnej zasady prawa do sądu, winna prowadzić do rozumienia tego przepisu w ten sposób, że skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez osobę, która nie spełnia warunku uznania jej pełnomocnikiem procesowym zależy od zatwierdzenia tej czynności przez stronę". Sąd uznał zatem za zasadne wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, a także nadesłania podpisanej skargi oraz podania numeru PESEL strony wnoszącej pismo. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia ww. braków formalnych i fiskalnych skargi została uznana za doręczoną w dniu 11 lipca 2025 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru k. 43). W związku z powyższym, zakreślony siedmiodniowy termin do nadesłania podpisanej skargi i podania numeru PESEL upływał w dniu 18 lipca 2025 r. Strona nie usunęła wskazanych braków formalnych skargi. Na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza (notatka urzędowa z 28 lipca 2025 r.) ustalono, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego w kwocie 493 zł. Mając na uwadze powyższy stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi.