I SA/Gd 279/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zawarte w punkcie drugim wyroku z dnia 12 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 279/16 w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r. postanawia: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zawarte w punkcie drugim wyroku dnia 12 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 279/16, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 10.258,- (dziesięć tysięcy dwieście pięćdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Dania 12 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie ze skargi "A" spółka z .o.o. wydał wyrok uchylający zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. Jednocześnie w punkcie drugim rozstrzygnął o kosztach postępowania zasądzając od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 457,- zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Odpisu niniejszego wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi spółki w dniu 11 maja 2016 r. Pismem nadanym w dniu 18 maja 2016 r. pełnomocnik złożył zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie drugim ww. wyroku w przedmiocie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 200 i 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") oraz przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349, ze zm.). Zdaniem pełnomocnika zwrot kosztów powinien obejmować co najmniej zwrot opłaty od skargi jak również koszty zastępstwa procesowego w kwocie 7.200,- zł. W związku z powyższym wniósł o zmianę, względnie uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego wg norm przepisanych, w tym zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zażalenie podlegała uwzględnieniu jako oczywiście uzasadnione. Stosownie do treści art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Według wskazanego powyżej przepisu art. 195 § 2 p.p.s.a., uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą być nią objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy niewzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, taki charakter miało zażalenie strony skarżącej na postanowienie tut. Sądu rozstrzygające o kosztach postępowania. Sąd wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2016 r. uwzględnił skargę strony, co oznacza, że zgodnie z art. 200 p.p.s.a. skarżącej przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Ponieważ spółka reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego – radcę prawnego, do niezbędnych kosztów w niniejszej sprawie zalicza się, zgodnie z art. 205 § 2 tej ustawy wynagrodzenie i wydatki jednego radcy prawnego oraz koszty sądowe. Niewątpliwie, jak wynika z akt, koszty sądowe ustalone zostały na kwotę 3.041,- zł, przy czym spółka dokonała opłaty dwukrotnie – 200 zł wraz ze skargą, a następnie 2.841,- zł na wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego (dowody uiszczenia opłat karta 3 i 32). Zatem skarżącej należy się zwrot kosztów postępowania w wysokości 10.258,- zł, obejmujących: 3.041,- zł tytułem zwrotu kosztów sądowych, koszty zastępstwa procesowego w wysokości 7.200,- zł, stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163 poz. 1349 ze zm.), a także wydatek w postaci opłaty od pełnomocnictwa - w wysokości 17 zł. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego, Sąd wskazuje, że stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Brak jest w tym przepisie podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, ONSA i WSA 2008/2/23). Zaskarżone postanowienie nie jest żadnym z orzeczeń wymienionych w art. 209 p.p.s.a. Dlatego też Sąd nie uwzględnił wniosku strony w zakresie kosztów postępowania zażaleniowego. Ustawodawca nie przewidział bowiem możliwości zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w sytuacji skorzystania przez Sąd I instancji z uprawnień wynikających z art. 195 § 2 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 195 § 2 oraz art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.