I SA/Gd 281/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Sędzia NSA Ewa Kwarcińska (spr.) Sędziowie Asesor WSA Danuta Oleś Sędzia WSA Tomasz Kolanowski Protokolant Sekretarz Sądowy Zuzanna Baca-Wróblewska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. L. i G. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. postanawia umorzyć postępowanie W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku I. L. i G. L. wnieśli o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] określającą małżonkom I. L. i G. L. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. w kwocie [...] zł. W dniu [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej, po ponownym rozpatrzeniu ww. skargi, powołując się na art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; w skrócie u.p.p.s.a.) wydał decyzję, na mocy której w całości uwzględnił skargę I. L. i G. L., wobec czego uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] r. nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. Uwzględniająca skargę decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...], w dacie wydania została nadana listem poleconym na adres Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 u.p.p.s.a. Sąd ma obowiązek wydać postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Przepis ten precyzuje, że sytuacja taka zachodzi m.in. w przypadku skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego ( art. 161 § 1 pkt 1) oraz w przypadku śmierci strony, kiedy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (art. 161 § 1 pkt 2). Jak wskazano wyżej, omawiany przepis nie ogranicza jednak obowiązku umorzenia postępowania tylko do ww. sytuacji, których wyliczenie należy uznać za przykładowe, ale nakazuje umorzenie postępowania także wtedy, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, (art. 161 § 1 pkt 3). Przyczyną taką jest natomiast niewątpliwie sytuacja uregulowana w art. 54 § 3 u.p.p.s.a., tj. dotycząca uwzględnienia całości skargi przez organ podatkowy. Zgodnie z art. 54 § 3 u.p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględnienie skargi przez organ podatkowy powoduje, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe ponieważ na skutek uchylenia zaskarżonych decyzji, brak jest przedmiotu zaskarżania, a tym samym kontrola zgodności z prawem tych aktów prawnych staje się zbędna. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 u.p.p.s.a..orzekł jak w sentencji