I SA/Gd 284/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig w sprawie ze skargi R.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 stycznia 2011 r. [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2004 r. pozostawia wniosek skarżącego z dnia 28 kwietnia 2011 r. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. R.L. wnioskiem z dnia 28 kwietnia 2011 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od wpisu sądowego określonego w kwocie 1.582 zł. Zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W myśl powołanego przepisu warunkiem koniecznym rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie go na urzędowym formularzu. Pismem z dnia 6 maja 2011 r. wezwano skarżącego do wypełnienia formularza PPF i odesłania go w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie przesłano skarżącemu wymagany formularz. Jak wynika z potwierdzenia odbioru przedmiotowa przesyłka wobec niemożności jej doręczenia w dniu 9 maja 2011 r. pozostawiona została w placówce pocztowej, a zawiadomienie o tym fakcie umieszczone zostało w skrzynce na korespondencję. Treść adnotacji zamieszczonych na kopercie wskazuje, że powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma pozostawione zostało w dniu 17 maja 2011 r., a skarżący pisma nie podjął w terminie. Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, na który składa się pismo w placówce pocztowej. Wobec powyższego termin wyznaczony skarżącemu do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku upłynął bezskutecznie z dniem 23 maja 2011 r. Ponieważ skarżący w zakreślonym terminie nie złożył wniosku na urzędowym formularzu, wniosek z dnia 28 kwietnia 2011 r. – na podstawie art. 257 p.p.s.a. – należało pozostawić bez rozpoznania.