I SA/Gd 291/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 12 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I SA/Gd 291/15 UZASADNIENIE W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Celnej z 12 grudnia 2014 r., uchylającą decyzję organu pierwszej instancji i określającą skarżącemu M. G. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w wysokości 16.296 zł, pełnomocnik wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając przedmiotowy wniosek pełnomocnik wskazał jedynie, że wykonanie zaskarżonej decyzji bez wątpienia spowoduje u skarżącego niepowetowaną szkodę. Podkreślił, że kwota zobowiązania określona zaskarżoną decyzją jest dla skarżącego znaczna, a podniesione w skardze zarzuty wskazują na konieczność ponownego przeprowadzenia postepowania dowodowego i rozpoznania sprawy co do istoty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego powyższej przepisu wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania jest zasadne. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Niezbędne jest, na przykład wskazanie, że w przypadku wykonania decyzji stronie skarżącej grozi konkretna szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wykonanie bowiem decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (szerzej: Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie II, Warszawa 2006 oraz postanowienie NSA z 15 grudnia 2004 r., GZ 127/04 i z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zauważyć należy, że okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji nie mogą być przedmiotem domniemań sądu. W niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja organu podatkowego, którą określono skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym. W konsekwencji skarżący został zobowiązany do zapłaty podatku w kwocie 16.296 zł. Sąd stwierdził, że pełnomocnik skarżącego formułując przedmiotowy wniosek w żaden sposób go nie uzasadnił, tj. nie wykazał istnienia żadnej z przesłanek zawartych w powołanym powyżej przepisie, które w jego ocenie uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik nie uprawdopodobnił bowiem jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że niewstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej – znacznej szkody lub spowodowania konkretnych – trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiono żadnych danych, które w sposób jednoznaczny i przekonywujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji wiąże się ze stratami dla skarżącego. Z uwagi na brak danych nie sposób określić czy ewentualna szkoda, spowodowana wykonaniem decyzji tylko z uwagi na wysokość zobowiązania podatkowego byłaby znaczna oraz czy istnieje zagrożenie powstania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jest zatem odniesienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. do konkretnej sytuacji gospodarczej, majątkowej i rodzinnej skarżącego, a świadczącej o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania danego aktu jest uzasadnione. Sąd zwraca przy tym uwagę, że nie wziął pod uwagę danych zawartych we wniosku o zwolnieni skarżącego z kosztów sądowych w niniejszej sprawie, złożonym na formularzu PPF, gdyż nie zostały one potwierdzone stosownymi dokumentami (wezwanie referendarza sądowego z 3 marca 2015 r. pozostało bez odpowiedzi, w związku z czym postanowieniem z 14 kwietnia 2015 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy). Wyjaśnić należy pełnomocnikowi, że przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może być ocena ewentualnych uchybień organów podatkowych, stąd Sąd nie jest uprawniony, na obecnym etapie, odnieść się do podnoszonych w skardze okoliczności ewentualnych wadliwości decyzji organów podatkowych. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że w istocie skarżący nie uwiarygodnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji, spowoduje niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skoro zatem wniosek nie został należycie uzasadniony, a z dokumentów zebranych w aktach sprawy nie wynika zaistnienie jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.