I SA/Gd 296/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2012 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 12 marca 2013 r., A. S. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach z dnia 12 marca 2013 r. oraz przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego dodatkowych oświadczeń wnioskodawczyni i jej córek z dnia 26 marca 2013 r. i dokumentów źródłowych (odpisów: PIT-11A i PIT-11 za 2012 r., zaświadczenia z dnia 25 marca 2013 r. z urzędu pracy, potwierdzeń sald rachunków z dnia 25 marca 2013 r., wyciągów z rachunków bankowych za okres od 25 grudnia 2012 r. do 25 marca 2013 r., oświadczenia dla banku z dnia 21 lutego 2013 r., faktury z dnia 21 listopada 2011 r. za energię elektryczną, umowy zlecenia z dnia 1 marca 2012 r., zestawienia z kartoteki finansowej ze spółdzielni mieszkaniowej za okres od 1 marca do 31 marca 2013 r., decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie wysokości świadczenia z funduszu alimentacyjnego, decyzji z dnia [...] lutego 2013 r. przyznającej stypendium socjalne) ustalono, że wnioskodawczyni od dnia [...] sierpnia 2012 r. jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, jej łączny dochód za ubiegły rok podatkowy wyniósł 754,86 zł, aktualnie nie uzyskuje żadnych dochodów, nie jest właścicielką nieruchomości ani pojazdów mechanicznych, nie posiada papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, saldo prowadzonego dla niej rachunku bankowego na 25 marca 2013 r. wynosiło 686,68 zł. Wnioskodawczyni pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnią wnuczką i dwiema dorosłymi córkami, które uzyskują dochody z umów cywilnoprawnych (zlecenia i o dzieło) kształtujące się aktualnie na poziomie 1.475 zł netto miesięcznie. W ubiegłym roku podatkowym córki wnioskodawczyni uzyskały z tego tytułu przychody w wysokości odpowiednio: 6.585 zł i 2.000 zł. Nadto źródłem utrzymania rodziny jest stypendium socjalne w kwocie 400 zł oraz świadczenie alimentacyjne w wysokości 140 zł miesięcznie. Jedna z córek wnioskodawczyni jest właścicielką mieszkania o powierzchni 66 m2 oraz posiada zgromadzone na rachunkach bankowych środki pieniężne w łącznej wysokości 2.399 zł (stan na 25 marca 2013 r.), druga z sióstr nie posiada żadnego majątku, ciąży zaś na niej zobowiązanie z tytułu zaciągniętego kredytu konsumpcyjnego w wysokości 11.493,90 zł (saldo zadłużenia na 25 marca 2013 r.). Do stałych i koniecznych wydatków rodziny wnioskodawczyni należą opłaty za mieszkanie w kwocie 562,39 zł oraz za energię elektryczną w średniej miesięcznej wysokości 163,08 zł. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu od skargi w kwocie 1.500 zł. Za taką oceną przemawia w szczególności to, że wnioskodawczyni nie ma żadnego źródła dochodów ani własnych zasobów finansowych, z których mogłaby pokryć te wydatki. Należy przyjąć, iż wnioskodawczyni pozostaje faktycznie na utrzymaniu swych córek, których dochody są relatywnie – w stosunku do liczby osób, na które przypadają, oraz wysokości stałych i koniecznych kosztów utrzymania – bardzo niskie. Po uiszczeniu opłat za mieszkanie i energię elektryczną na podstawowe potrzeby (w tym wyżywienie) czteroosobowej rodziny pozostaje bowiem kwota 1.289 zł. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.