I SA/Gd 309/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2008 postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od wpisu od skargi. J. K. wnioskiem z dnia 29 kwietnia 2010 r. (data stempla pocztowego) zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi określonego w kwocie 200 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów, ustalono, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz synem – uczniem technikum, źródłem utrzymania rodziny jest wypłacana przez KRUS każdemu z małżonków renta w łącznej wysokości 1.616,94 zł netto miesięcznie (dowód: odpisy decyzji KRUS z dnia 15 marca 2010 r. oraz potwierdzeń przekazania świadczeń za grudzień 2009 r. i marzec 2010 r.), małżonkom przysługuje prawo służebności mieszkania o powierzchni 55 m2, posiadają samochód osobowy marki [...], rok produkcji 1993 o wartości około 3.000 zł, żona wnioskodawcy z uwagi na stan zdrowia wymaga stałej opieki osób trzecich, co potwierdza włączona do akt administracyjnych sprawy karta wypisowa z pobytu w szpitalu w okresie od 24 kwietnia do 15 maja 2007 r. (dowód: k. 21-23 akt administracyjnych). Dokumentując wydatki związane z miesięcznymi kosztami utrzymania wnioskodawca przedstawił kopie: faktury za wodę za okres od 23 lipca do 26 października 2009 r. na kwotę 155,34 zł, za telefon stacjonarny za luty 2010 r. na kwotę 38,19 zł oraz komórkowy za okres od 16 lutego do 15 marca 2010 r. na kwotę 73,54 zł, za energię elektryczną za marzec i kwiecień 2010 r. na kwotę 593,99 zł oraz potwierdzenia uiszczenia opłaty za energię elektryczną za styczeń i luty w kwocie 131,54 zł. Do kosztów bieżącego utrzymania zaliczył także ubezpieczenie samochodu w kwocie 350 zł na rok, wywóz śmieci – 199 zł na rok, zakup opału – 3.000 zł na rok oraz zakup niezbędnych leków – 350-400 zł miesięcznie. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, uznano, iż skarżący wykazał, że na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przez niego kosztów sądowych w niniejszej sparwie, spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Za taką oceną przemawia wysokość miesięcznych dochodów trzyosobowej rodziny, brak majątku i zasobów pieniężnych, a także wysokość ponoszonych zarówno udokumentowanych, jak i uprawdopodobnionych kosztów związanych z bieżącym utrzymaniem, w tym z tytułu zakupu leków, opału, ubezpieczenia posiadanego pojazdu. Aktualna sytuacja finansowa wnioskodawcy i jego rodziny nie budzi wątpliwości, znajduje odzwierciedlenie w przedłożonych dokumentach. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.