I SA/Gd 315/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Oleś po rozpoznaniu w dniu 15 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2002 roku postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku: z dnia 30 czerwca 2008 r. sygn. akt I SA/Gd 315/08 w ten sposób, że sygnaturę zaskarżonej decyzji: "[...]" zastąpić sygnaturą "[...]". Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2008 r. sygn. akt I SA/Gd 315/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargą R. K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2002 roku. W przywołanym wyżej postanowieniu podano błędną sygnaturę zaskarżonej decyzji: "[...]", zamiast: "[...]". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Na mocy art. 156 § 2 P.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Z kolei zgodnie z art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. A zatem podanie w postanowieniu błędnej sygnatury zaskarżonej decyzji ma charakter oczywistej omyłki wymagającej sprostowania w drodze postanowienia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.