I SA/Gd 316/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków adwokata J. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku adwokatowi J. K. kwotę 4.575,60 zł brutto /słownie: cztery tysiące pięćset siedemdziesiąt pięć złotych sześćdziesiąt groszy/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowieniem z dnia 21 maja 2015 r. przyznał skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej z urzędu adwokata J. K. Pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 22 kwietnia 2015 r. Jednocześnie wniósł zażalenie, w którym zwrócił się o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2015 r. WSA w Gdańsku przywrócił skarżącej termin do wniesienia zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt II FZ 671/15 uchylił zaskarżone postanowienie i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 13 stycznia 2016 r. za pełnomocnika z urzędu stawił się aplikant adwokacki S. W., który wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w żadnej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 13 stycznia 2016 r. oddalił skargę. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461; dalej jako rozporządzenie). Przepis zawarty w § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801) stanowi bowiem, że do spraw wszczętych i niezkończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia (tj. przed 1 stycznia 2016 r.) stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna. Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 70.768 zł. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji stawkę obliczoną na podstawie § 6. Zgodnie z § 6 pkt 6 rozporządzenia stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50.000 zł do 200.000 zł wynosi 3.600 zł. Natomiast stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym wynoszą 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia). W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia wynosi 3.600 zł. Zatem należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu w postępowaniu przed sądem I instancji, po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług, wynosi 4.428 zł. Natomiast za czynności dokonane w postępowaniu zażaleniowym – 120 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 147,60 zł. Z tych względów referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.