I SA/Gd 319/15

Dnia 8 kwietnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2010 postanawia: odrzucić skargę. B. C. – dalej jako "Skarżący" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2010. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej uznał za zasadne uwzględnienie skargi w całości i wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Do odpowiedzi na skargę organ dołączył decyzję z dnia 19 lutego 2015 r. nr [...], którą uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i stwierdził nadpłatę w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2010. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Ponadto zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Sąd podziela pogląd zaprezentowany w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2005 r. sygn. akt FSK 2174/04, że wydanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego z powodu jego bezprzedmiotowości uzasadnionej uwzględnieniem przez organ administracji wniesionej do Sądu skargi w trybie art. 54 § 3 wymienionej ustawy, winno być poprzedzone wezwaniem skarżącego do uiszczenia należnego wpisu od skargi oraz, jeżeli strona nie skorzystała z prawa pomocy, zapłatą tego wpisu. Zaniechania w powyższym zakresie stanowią naruszenie art. 220 § 1 p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata (orzeczenie dostępne w elektronicznej bazie orzeczeń NSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 marca 2015 r. Skarżący został zobowiązany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, z pouczeniem, że nieuzupełnienie braku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie doręczono Skarżącemu w dniu 14 marca 2015 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k. 17 akt), a więc termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął z dniem 21 marca 2015 r. W zakreślonym terminie Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu, a tym samym nie usunął braków formalnych skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, za które niewątpliwie należy uznać niezłożenie żądanego oświadczenia. Zgodnie z art. 58 § 3 Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 punkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.