I SA/Gd 321/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości straty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 26 kwietnia 2011 r., złożonym na formularzu PPPr, skarżąca spółka zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Stosownie do przepisu art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań można zwolnić od kosztów sądowych tylko w sytuacji, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma realnych możliwości finansowych ich poniesienia. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego oświadczenia o majątku i dochodach spółki oraz przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego dokumentów źródłowych (odpisów deklaracji VAT-7 za okres od stycznia 2011 r. do marca 2011 r., zeznania podatkowego CIT-8 za 2010 r., sprawozdania finansowego za 2010 r. oraz zaświadczenia bankowego z dnia 16 maja 2011 r.), ustalono, że skarżąca spółka zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej, nie zatrudnia żadnych pracowników, nie posiada środków trwałych, nie osiąga obecnie żadnych przychodów, nie uzyskała ich też w roku 2010, który zakończyła stratą w wysokości 9.818,65 zł wynikającą z naliczenia umownych odsetek od pożyczek udziałowców, posiada zobowiązania wykazane w sprawozdaniu finansowym za 2010 r., które wynoszą 788.091,42 zł, prowadzony dla niej bankowy rachunek bieżący od stycznia 2011 r. nie wykazuje obrotów, nadto występuje na nim blokada środków z tytułu zajęcia w kwocie 106.930,70 zł. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, a w szczególności zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej, skutkujące nieosiąganiem przychodów, brak majątku i wysokość posiadanych zobowiązań, uznano, iż skarżąca spółka wykazała, że nie ma wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.