I SA/Gd 324/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów oraz nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2001 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 16 maja 2008 r., Z. S. zwróciła się z wnioskiem, złożonym na formularzu PPF, o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, jej dodatkowego oświadczenia z dnia 2 czerwca 2008 r., oświadczenia z dnia 2 czerwca 2008 r. złożonego przez syna wnioskodawczyni oraz przedłożonych dokumentów źródłowych (odpisu tytułu wykonawczego z dnia 4 maja 2007 r. wystawionego przez naczelnika urzędu skarbowego, odpisu zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego z dnia 9 maja 2007 r., odpisu rocznego obliczenia podatku od dochodu uzyskanego przez wnioskodawczynię w 2007, odpisu odcinka emerytury za maj 2008 r., odpisów dowodów zapłaty za prąd i czynsz, odpisu decyzji z dnia 13 października 2006 r. w przedmiocie uznania syna wnioskodawczyni za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku) ustalono, że wnioskodawczyni otrzymuje emeryturę w wysokości 795,30 zł netto, która jest jej jedynym źródłem utrzymania, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z bezrobotnym i nie uzyskującym żadnych dochodów synem, ponosi koszty utrzymania zajmowanego mieszkania, w tym opłat czynszowych w wysokości 153,53 zł miesięcznie oraz opłat za energię elektryczną (płatnych co dwa miesiące) w kwocie 38,38 zł. Wnioskodawczyni ani jej syn nie są właścicielami żadnej nieruchomości, nie posiadają oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro ani pojazdów mechanicznych. Względem wnioskodawczyni prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, którym objęte są zaległości podatkowe (ich wysokość na dzień 4 maja 2007 r. wynosiła 40.400 zł), w ramach którego dokonano zajęcia jej rachunku bankowego. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość dochodów wnioskodawczyni, przeznaczoną na potrzeby dwóch osób, i brak jakichkolwiek zasobów pieniężnych, uznano, iż wnioskodawczyni wykazała, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie (w tym wpisu od skargi w kwocie 1.212 zł) bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.