I SA/Gd 325/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2008 r. postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. J. M. we wniosku dołączonym do skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270, dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez skarżącego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz załączonych do wniosku dokumentów (kopie: potwierdzenia wypłaty emerytury za styczeń 2012 r., ostatecznego wezwania do zapłaty z dnia 26 sierpnia 2011 r., zawiadomienia o zmianie wysokości zajęcia z dnia 30 listopada 2009 r., dowodów opłat poniesionych w lutym 2012 r. za RTV, gaz, telefon) ustalono, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z matką, na której utrzymaniu pozostaje, matka wnioskodawcy otrzymuje rentę w wysokości 1.426,23 zł netto miesięcznie, wnioskodawca poza nieruchomością położoną w [...] o charakterze innym niż dom, mieszkanie, czy rolnym nie posiada innego majątku, przy czym na przedmiotowej nieruchomości ustanowiona jest hipoteka na rzecz Skarbu Państwa, stan zaległości podatkowych wnioskodawcy na dzień 30 listopada 2009 r. wynosił 107.722,54 zł (wraz z kwotą kosztów egzekucyjnych i odsetek), wnioskodawca posiada także zadłużenie wobec banku z tytułu zaciągniętego kredytu, które na dzień 17 sierpnia 2011 r. wynosiło 53.477,30 zł (wraz z odsetkami). Udokumentowane koszty związane z bieżącym utrzymaniem wnioskodawcy i jego matki wynoszą 671,96 zł. Przedstawiony we wniosku stan dochodów i majątku wnioskodawcy nie budzi wątpliwości, gdyż korzystał on już z instytucji prawa pomocy w innych sprawach, w których udokumentował swoje możliwości płatnicze. Na dzień wydania niniejszego postanowienia sytuacja finansowa wnioskodawcy nie uległa poprawie. Nadal pozostaje on bez pracy, nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. Wobec powyższego uznano, iż wnioskodawca wykazał zasadność złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. W ustalonym stanie faktycznym przyjąć należało, że nie ma on realnych możliwości poniesienia pełnych kosztów sądowych. Za taką oceną przemawia brak dochodów i zasobów pieniężnych, a także konieczność korzystania przez niego z pomocy udzielanej mu przez matkę, na której utrzymaniu faktycznie pozostaje. Nie bez znaczenia jest również określona przez organy podatkowe m.in. wysokość podatku VAT podlegającego wpłacie na rachunek urzędu skarbowego w kwocie 1.324.400 zł. Z tych względów uznano, że skarżący spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.