I SA/Gd 326/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka organu zarządzającego za zaległości podatkowe stowarzyszenia postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Z. G. wnioskiem dołączonym do skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także dokumentów dołączonych do wniosku oraz przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 30 kwietnia 2010 r. (doręczone pełnomocnikowi w dniu 17 maja 2010 r.), ustalono, że prowadzi on gospodarstwo domowe wspólnie z niepełnosprawną córką, źródłem ich utrzymania jest wypłacana wnioskodawcy emerytura w wysokości 1.646,18 zł netto miesięcznie oraz przyznany córce zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł miesięcznie (dowód: potwierdzenie wypłaty świadczenia za luty 2010 r., decyzja burmistrza miasta z dnia 26 lutego 2007 r. w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego, decyzja ZUS z dnia 11 lutego 2008 r. w przedmiocie odmowy córce wnioskodawcy prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy), poza mieszkaniem o powierzchni 46 m2 zarówno on, jak i pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym córka nie posiadają innego majątku (dowód: dodatkowe oświadczenia z dnia 22 i 24 maja 2010 r.). Dokumentując wydatki związane z miesięcznymi kosztami utrzymania wnioskodawca przedłożył kopie: dowodu uiszczenia opłat za mieszkanie za maj 2010 r. w kwocie 302,69 zł, faktury VAT za gaz za okres od 1 marca do 30 kwietnia 2010 r. na kwotę 80,62 zł oraz odcinków wpłat za energię elektryczną za miesiące od czerwca do sierpnia 2010 r. na łączną kwotę 196,78 zł. Ze względu na stan zdrowia wnioskodawca ponosi także wydatki na zakup leków w kwocie 200 zł miesięcznie. Konieczność ponoszenia wydatków z tego tytułu potwierdza nadesłane orzeczenie z dnia 17 kwietnia 2003 r. w przedmiocie uznania wnioskodawcy za inwalidę i zaliczeniu do pierwszej grupy inwalidztwa. Wnioskodawca przedstawił także dwie faktury VAT na łączną kwotę 520 zł za zakup w marcu 2010 r. okularów korekcyjnych oraz w lutym 2010 r. ciśnieniomierza. Mając na uwadze powyższe okoliczności uznano, że skarżący wykazał, iż na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przez niego kosztów sądowych w niniejszej sprawie spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Za taką oceną przemawia przede wszystkim kwota miesięcznych dochodów dwuosobowej rodziny, które wynoszą łącznie 1.799,18 zł. Zważyć przy tym należy, że wnioskodawca, tak jak i jego córka są osobami niepełnosprawnymi, stąd też koszty bieżącego ich utrzymania są wyższe (zakup leków, sprzętu medycznego). Nie bez znaczenia jest także, że nie posiadają oni oszczędności, czy też majątku, który mogliby spieniężyć, bądź z którego mogliby czerpać pożytki. Z tych względów uznano, że wnioskodawca spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.