I SA/Gd 327/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. N. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka organu zarządzającego za zaległości podatkowe stowarzyszenia postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. J. N. wnioskiem dołączonym do skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także dokumentów dołączonych do wniosku oraz przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 30 kwietnia 2010 r. (doręczone pełnomocnikowi w dniu 17 maja 2010 r.), ustalono, że prowadzi on gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, córką i jej mężem oraz małoletnią wnuczką, źródłem utrzymania rodziny są wypłacane każdemu z małżonków emerytury w łącznej kwocie 1.905,68 zł netto miesięcznie, osiągany przez wnioskodawcę dochód ze stosunku pracy w wysokości 1.154,09 zł netto miesięcznie (dowód: potwierdzenia wypłaty emerytur za styczeń i luty 2010 r., zaświadczenie od pracodawcy z dnia 8 lutego 2010 r. o zarobkach za styczeń 2010 r., kopia rocznego obliczenia podatku każdego z małżonków PIT-40A, kopia informacji o dochodach wnioskodawcy i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11, kopia zeznania podatkowego wnioskodawcy za rok 2009 PIT-37) oraz zasiłek rodzinny wypłacany córce, przebywającej na urlopie wychowawczym, przez gminny ośrodek pomocy społecznej w kwocie 609 zł miesięcznie (dowód: historia rachunku bankowego obrazująca stan konta na dzień 25 lutego, 29 marca i 28 kwietnia 2010 r.), mąż córki wnioskodawcy pozostaje bez pracy, aktualnie nie osiąga dochodów (w roku 2009 uzyskał dochód w wysokości 4.277,42 zł, co potwierdza kopia informacji o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11), majątek małżonków stanowi dom o powierzchni 90 m2, nieruchomość rolna o powierzchni 0.5 ha oraz samochód osobowy marki Mercedes, rok produkcji 1990 o wartości około 4.000 zł, nie posiadają przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro oraz oszczędności (dowód: dodatkowe oświadczenie), natomiast córka wnioskodawcy i jej mąż nie posiadają jakiegokolwiek majątku (dowód: dodatkowe oświadczenie). Wydatki wnioskodawcy związane z bieżącymi kosztami utrzymania określono na podstawie przedstawionych faktur oraz potwierdzenia wpłaty na poziomie około 79 zł miesięcznie. Zaliczono do nich opłaty za wywóz nieczystości w kwocie 168 zł rocznie, gaz za okres od 1 lutego do 31 marca 2010 r. w kwocie 53,88 zł oraz wodę za okres od 29 września 2009 r. do 19 stycznia 2010 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności uznano, że skarżący wykazał, iż na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przez niego kosztów sądowych w niniejszej sprawie spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Za taką oceną przemawia przede wszystkim kwota miesięcznych dochodów rodziny, które wynoszą łącznie 3.668,77 zł. Wprawdzie udokumentowane stałe wydatki związane z bieżącymi kosztami utrzymania rodziny są niewysokie to jednak istotnym jest, że po ich uwzględnieniu dochód na jednego członka rodziny kształtuje się na poziomie około 718 zł i bez wątpienia nie pozwala na poczynienie oszczędności. Nie bez znaczenia jest także, że zarówno wnioskodawca, jak i osoby prowadzące z nim wspólne gospodarstwo domowe nie posiadają zasobów pieniężnych. Z tych względów uznano, że wnioskodawca spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.