I SA/Gd 331/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. O. – K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 marca 2011 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 16 sierpnia 2010 r., nr [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 marca 2011 r., [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania L. O. – K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 16 sierpnia 2010 r., nr [...]. Do uwzględnienia takiego wniosku brak jest podstaw prawnych. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) można wstrzymać wykonanie tylko zaskarżonej do Sądu decyzji lub aktu (por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 1404/05). Z treści skargi wynika natomiast, że wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy innego aktu niż akt będący przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. Na marginesie tut. Sąd pragnie wyjaśnić, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji dotyczy tylko takich aktów, którym można przypisać przymiot wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Cechy tej nie mają z kolei akty odmowne (por. postanowienie NSA z 19 lutego 2009 r., II FSK 136/09). W niniejszej sprawie nawet gdyby skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, to analizując skutki wydanego rozstrzygnięcia należy stwierdzić, że nie jest możliwe jego wykonanie, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania. Mając na uwadze to, że wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy innego aktu niż będący przedmiotem zaskarżenia, oraz to, że zaskarżony akt nie podlega w ogóle wykonaniu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzekł, jak w postanowieniu.