I SA/Gd 335/08

Dnia 17 lutego 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne za 2005 rok p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji uznając, że wniosek A.B. o stwierdzenie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest nieuzasadniony. Od decyzji organu odwoławczego A.B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wyrokiem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę. Przesyłka zawierająca powyższe orzeczenie, pomimo dwukrotnego awizowania, wobec nie podjęcia w terminie została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia. W dniu 11 grudnia 2008 roku (data stempla pocztowego) pełnomocnik A.B. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w miesiącu listopadzie 2008 r. zwrócił się telefonicznie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z zapytaniem o przewidywany termin otrzymania wyroku z uzasadnieniem. Wówczas z sekretariatu sądu uzyskał informację, że przesyłka zawierająca wyrok, po dwukrotnym awizowaniu została przesłana do Sądu, wobec jej nie podjęcia w terminie. Pełnomocnik podał przy tym, że nie otrzymał żadnego awizo z przesyłką sądową pomimo tego, iż w miesiącach od lipca do grudnia 2008 r. w godzinach pracy nie przebywał poza [...]. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, że zm.). Zgodnie z art. 85 powołanej wyżej ustawy czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 cyt. ustawy). Przepisy art. 87 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: • zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, • uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, • dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Koniecznym warunkiem uwzględnienia wniosku o jakim mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Niedochowanie powyższego terminu skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem wniosku, o czym wprost stanowi art. 88 p.p.s.a. Postanowienie Sądu w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Analiza treści wniosku pełnomocnika skarżącego pozwala Sądowi dojść do przekonania, że termin ten nie został przez wnioskodawcę dotrzymany. Podkreślenia wymaga bowiem to, na co wskazuje sam pełnomocnik, że o niedoręczeniu przesyłki zawierającej wyrok sądu i zwróceniu jej przez urząd pocztowy, pełnomocnik dowiedział się w miesiącu listopadzie 2008 roku. Logicznym więc jest wniosek, że już wówczas uzyskał wiedzę o rzeczywistym stanie sprawy, a więc ustał stan pozostawania pełnomocnika wnioskodawcy w błędnym przekonaniu, że stosowna przesyłka zawierająca wyrok z uzasadnieniem nie została mu w ogóle przesłana. Jakkolwiek pełnomocnik wnioskodawcy nie określił dokładnie, w którym dniu miesiąca dowiedział o powyższej okoliczności, to jednak stwierdzić należy, że uchybił on terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Biorąc bowiem nawet najkorzystniejszy dla strony termin, w którym pełnomocnik mógł powziąć wiedzę o zwrocie przesyłki do sądu tj. dzień 28 listopada 2008 r., będący ostatnim roboczym dniem tego miesiąca, termin do złożenia wniosku upływał w dniu 5 grudnia 2008 r. Tymczasem przesyłka zawierająca wniosek pełnomocnika o przywrócenie terminu została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 11 grudnia 2008 r. (vide data stempla pocztowego). Skoro więc strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, składa przedmiotowy wniosek dopiero w tym dniu, uznać należy, że czyni to z przekroczeniem 7 dniowego terminu. W tym stanie rzeczy Sąd na mocy art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.