I SA/Gd 34/12

Dnia 19 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 lutego 2012 r. odmówiono D. F. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 listopada 2011 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu, albowiem skarżąca w żaden sposób nie uzasadniła zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Pismem z dnia 13 lutego 2012 r. skarżąca złożyła ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Do przedmiotowego wniosku skarżąca dołączyła obliczenie dochodu za rok 2011 oraz obliczenie dochodu za styczeń 2012 r. W uzasadnieniu skarżąca wyjaśniła, że kwota zobowiązania podatkowego przekracza 15.000 zł. Skarżąca w związku z kryzysem ekonomicznym zamknęła rok 2011 stratą w prowadzonej działalności gospodarczej na poziomie 70.000 zł. Obroty w prowadzonej działalności gospodarczej w pierwszym miesiącu 2012 r. również wskazują na stratę. Biorąc pod uwagę obecną sytuację majątkową skarżącej, wszczęcie i przeprowadzenie egzekucji, skutkować będzie, w ocenie skarżącej, koniecznością zlikwidowania firmy. Ustalona kwota zobowiązania podatkowego pozostaje poza zasięgiem finansowym skarżącej. Zdaniem skarżącej wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a jej egzekucja spowoduje utratę jedynego źródła dochodów. W ocenie skarżącej przedłożone dokumenty księgowe pomogą ustalić sytuację majątkową skarżącej oraz wykażą brak możliwości zapłaty zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/04). Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/05 wskazał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. Zdaniem Sądu, skarżąca nie wykazała, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskująca ograniczyła się bowiem wyłącznie do ogólnikowego wskazania, że wykonanie decyzji skutkować będzie wyrządzeniem znacznej szkody. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest tymczasem dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym podatnika. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. Nadmienić przy tym należy, że ocena sytuacji wnioskodawcy nie może odbywać się przy uwzględnieniu kondycji finansowej ogółu społeczeństwa lecz wymagane jest zbadanie sytuacji majątkowej konkretnego, zindywidualizowanego podmiotu składającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Należy również dodać, że podstaw wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można upatrywać w przekonaniu strony o wadliwości zaskarżonego aktu. Katalog przyczyn uzasadniających takie rozstrzygnięcie sądu, zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma charakter zamknięty i nie mieści się w nim możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ze względu na subiektywne przekonanie strony o wadliwości zaskarżonej decyzji. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżąca przedstawiła swoją sytuację majątkową i możliwości płatnicze wybiórczo, manipulując danymi tak by potwierdzały jej trudną sytuację finansową. Przede wszystkim skarżąca nie przedłożyła dokumentów wykazujących jej aktualną sytuację majątkową, takich jak np. wyciągi z posiadanych rachunków bankowych. Fakt zakończenia roku podatkowego stratą na poziomie 70.000 zł nie świadczy o tym, że skarżąca znajduje się w złej kondycji finansowej, w której uregulowanie należności z tytułu podatku akcyzowego skutkowałoby wystąpieniem rzeczywistej szkody. Wystąpienie straty w prowadzonej działalności gospodarczej nie jest sytuacją wyjątkową, tym bardziej, że ustawodawca przewidział możliwość rozliczenia jej w kolejnych latach podatkowych. Wobec braku wykazania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, jak w postanowieniu na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.