I SA/Gd 346/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka organu zarządzającego postanawia 1. przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od wpisu od skargi, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałej części. H. M. wnioskiem z dnia 6 maja 2008 r. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez skarżącą oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 15 maja 2008 r. dokumentów (odpisy wyciągów z rachunku bankowego obrazujących stan środków pieniężnych na dzień 5 lutego, 5 kwietnia i 5 maja 2008 r., odpis książeczki oszczędnościowej na wkłady terminowe, dodatkowe oświadczenie z dnia 27 maja 2008 r.), ustalono, że prowadzi ona samodzielne gospodarstwo domowe, źródłem jej utrzymania jest emerytura wypłacana w kwocie 1 611,76 zł netto miesięcznie, nie posiada nieruchomości, przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro, na rachunkach na dzień 1 maja 2008 r. posiadała środki w łącznej 1 872,42 zł. Skarżąca dołączyła także pismo ZUS z dnia 19 marca 2008 r., z którego wynika, iż do kwietnia 2008 r. jej świadczenie podlegało zajęciu, aktualnie egzekucja została wstrzymana. Biorąc pod uwagę wskazane we wniosku – i potwierdzone dokumentami źródłowymi – okoliczności, uznano, iż skarżąca wykazała, że na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przez nią powstałych kosztów sądowych, tj. wpisu od skargi, którego wysokość określana jest na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jednocześnie nie można przyjąć, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, które powstaną w przyszłości w związku z dochodzeniem swoich racji przed Sądem, a których wysokość nie jest znana. Analiza przedłożonych wyciągów z rachunków skarżącej, na których gromadzone są środki pieniężne wskazuje, że skarżąca z kwoty wypłacanej emerytury jest w stanie poczynić znaczne oszczędności. W okresie od stycznia do kwietnia br. skarżąca nie korzystała z przekazywanego jej każdego miesiąca przez ZUS świadczenia, dokonując dopiero w dniach 7 i 11 kwietnia 2008 r. wypłat w wysokości 4 000 zł i 900 zł. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.