I SA/Gd 347/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz dokonania zabezpieczenia na majątku spółki postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 4 kwietnia 2013 r., złożonym na formularzu PPPr, "A" zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Stosownie do przepisu art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań można zwolnić od kosztów sądowych tylko w sytuacji, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma realnych możliwości finansowych ich poniesienia. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego oświadczenia o majątku i dochodach spółki, dokumentów źródłowych załączonych do wniosku o przyznanie prawa pomocy (odpisów: sprawozdania finansowego za 2010 r., wyjaśnienia do rachunku zysków i strat za 2010 r., bilansu i rachunku zysków i strat za 2011 r., bilansu na dzień 31 października 2012 r., postanowień komornika sądowego o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z dnia [...] października 2011 r. i [...] marca 2013 r., zawiadomień komornika sądowego o wszczęciu egzekucji z dnia [...] listopada 2009 r., o zajęciu rachunku bankowego i zakazie wypłat z dnia [...] grudnia 2009 r. i o umorzeniu egzekucji z ruchomości z dnia [...] października 2011 r., wyroków sądów powszechnych z dnia [...] maja, [...] czerwca i [...] września 2009 r. oraz [...] stycznia 2010 r.) oraz przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego (dodatkowych oświadczeń z dnia 14 maja 2013 r. oraz odpisów: zeznania podatkowego CIT-8 za 2012 r., bilansu i rachunków zysków i strat za 2012 r., sald kont analitycznych na dzień 31 marca 2013 r., wyciągów z rachunku bankowego, zawiadomień komornika sądowego o zajęciu rachunku bankowego i zakazie wypłat z dnia [...] czerwca 2012 r., o wszczęciu egzekucji z dnia [...] stycznia 2013 r., zajęć wierzytelności z dnia [...] stycznia 2013 r., nakazów zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia [...] stycznia, [...] lutego oraz [...] marca 2012 r.) ustalono, że skarżąca spółka dwa ostatnie lata obrachunkowe zakończyła stratą, której wysokość netto wynosiła za 2011 r. – 879.084,89 zł, zaś za 2012 r. – 734.802,65 zł, w zeznaniu podatkowym za ubiegły rok spółka wykazała zaś stratę w wysokości 128.125,98 zł przy przychodach w wysokości 964.920,15 zł i kosztach ich uzyskania w kwocie 1.093.046,13 zł. Zgodnie z rachunkiem zysków i strat za 2011 r. i 2012 r. spółka nie uzyskała za te lata przychodów ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów, wykazując tylko przychody operacyjne. Jak wskazała skarżąca w dodatkowym oświadczeniu z dnia 14 maja 2013 r., choć formalnie nie zawiesiła działalności gospodarczej, faktycznie jednak nie osiąga z tego tytułu przychodów. Skarżąca posiada tylko jeden rachunek bankowy, na którym w okresie od 1 stycznia do 13 maja 2013 r. nie zaksięgowano żadnej transakcji. Saldo tego rachunku na dzień 13 maja 2013 r. wynosiło 0 zł. Skarżąca posiada liczne wymagalne zobowiązania finansowe, z których część jest lub była dochodzona w drodze egzekucji komorniczej. Niektóre z prowadzonych z majątku spółki postępowań egzekucyjnych – dotyczące świadczeń pieniężnych w łącznej kwocie 203.246,01 zł – zostały umorzone postanowieniami komornika sądowego z dnia [...] października 2011 r. i [...] marca 2013 r. wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji. Aktualnie toczą się względem skarżącej postępowania egzekucyjne (z wniosku 4 wierzycieli), w ramach których zajęto jej wierzytelności i prowadzony dla niej rachunek bankowy. Zgodnie z bilansem sporządzonym na dzień 31 grudnia 2012 r. spółka posiadała aktywa (trwałe i obrotowe) o wartości 121.832,13 zł, zaś jej zobowiązania (krótkoterminowe) wynosiły 1.974.997,19 zł. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, a w szczególności nieosiąganie przez spółkę dochodów i nieposiadanie zasobów finansowych, uznano, iż skarżąca spółka wykazała, że nie ma obecnie wystarczających środków na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.