I SA/Gd 35/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu karty podatkowej postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 2 lutego 2011 r., złożonym na formularzu PPF, B. K. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów źródłowych znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy (wyciągów z rachunku bankowego, zaświadczenia z powiatowego urzędu pracy, postanowienia w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku po mężu wnioskodawczyni, decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2010 r.) ustalono, że wnioskodawczyni jest wdową, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem, od dnia 24 czerwca 2010 r. jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, aktualnie poszukuje pracy, jednakże nie przynosi to rezultatu z uwagi na wysokie bezrobocie w jej regionie. W sezonie letnim wnioskodawczyni uzyskuje niewielkie przychody z tytułu wynajmu pokoi (1.000 zł rocznie). Syn wnioskodawczyni otrzymywał rentę rodzinną w wysokości 914,27 zł netto, jednakże w z dniem 31 stycznia br. utracił do niej prawo. Ani wnioskodawczyni ani jej syn nie posiadają oszczędności, papierów wartościowych i przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, ich wspólny majątek stanowi dom o powierzchni 117 m2. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności sezonowość dochodu oraz brak oszczędności, uznano, iż wnioskodawczyni wykazała, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.