I SA/Gd 350/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Kolanowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Asesor WSA Danuta Oleś, Protokolant Sekretarz Sądowy Dorota Zawiślińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 września 2007 r. sprawy ze skargi "A" S.A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołań oddala skargę. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] w sprawie "A" S.A. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołań od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń 2003 r., marzec 2003 r., kwiecień 2003 r., maj 2003 r., czerwiec 2003 r., lipiec 2003 r., sierpień 2003 r. Podstawą wydanego postanowienia był ustalony w sprawie, następujący stan faktyczny: Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał w dniu [...] m.in. decyzje: nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące odpowiednio styczeń 2003r. oraz od marca do sierpnia 2003r. Powyższe decyzje stosownie do treści art. 210 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j., Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwanej w dalszej części Ordynacją podatkową, zawierały prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie środku i trybie odwoławczym, a mianowicie, że zgodnie z art. 220 oraz art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, od niniejszej decyzji przysługuje stronie prawo wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Jak wynika z akt sprawy wskazane decyzje zostały skutecznie doręczone Spółce w jej siedzibie, w [...] w dniu 6 listopada 2006 r. Uwzględniając przepis art. 12 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa zgodnie, z którym jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło, natomiast upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu, stwierdzić należy, iż ustawowy termin do wniesienia odwołań od przedmiotowych decyzji upłynął dnia 20 listopada 2006 r. Podatnik odwołał się za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego do Dyrektora Izby Skarbowej. Odwołania od decyzji zostały złożone osobiście w kancelarii podawczej Urzędu Skarbowego w dniu 23 listopada 2006 r., a więc z 3-dniowym przekroczeniem ustawowego terminu. Dyrektor Izby Skarbowej w wydanym postanowieniu z dnia [...], stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołań od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego. W uzasadnieniu wskazał, iż stosownie do treści przepisu art. 162 § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa w razie uchybienia terminu należy przywrócić ten termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi dopełniając zarazem czynności, dla której określony był termin. W rozpatrywanej sprawie Spółka nie wniosła stosownego wniosku. Organ wskazał, iż przywrócenie terminu do złożenia podania o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne (art. 162 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa). Mając powyższe na uwadze, Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa stwierdził, że odwołania Strony na przedmiotowe decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego złożone zostały z uchybieniem terminu do ich wniesienia, co skutkuje pozostawieniem odwołań bez rozpatrzenia. W złożonej na powyższe postanowienie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku strona wskazała, iż Dyrektor Izby Skarbowej nie uwzględnił istotnej dla rozstrzygnięcia okoliczności, że opóźnienie w złożeniu odwołań spowodowane było ewidentną omyłką składającego je pracownika. Odwołania po terminie zostały złożone bez winy odwołującego się, zatem skarga jest słuszna. W związku z tym, strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej w dalszej części "P.p.s.a", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na m.in. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym kończące postępowanie. W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) P.p.s.a.). Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania go z obrotu prawnego. Analiza akt sprawy pozwala na stwierdzenie, że bezspornym jest to, że odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego zostały wniesione z uchybieniem terminu. Jak wynika bowiem ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższe decyzje zostały przez stronę odebrane w dniu 6 listopada 2006 r. Decyzje te zawierały prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie środku i trybie odwoławczym, a mianowicie, że od niniejszej decyzji przysługuje stronie prawo wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Termin ustawowy do wniesienia odwołań od przedmiotowych decyzji upłynął zatem dnia 20 listopada 2006r. Nie jest sporne również, że odwołanie zostało złożone osobiście w kancelarii urzędu w dniu 23 listopada 2006 r., czyli 3 dni po terminie. Przepisy Ordynacji podatkowej przewidują, że w przypadku uchybienia terminu do wniesienia odwołania można ten termin przywrócić. Jednak zgodnie z art. 162 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, w razie uchybienia terminu należy go przywrócić na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi dopełniając zarazem czynności, dla której określony był termin (w tym wypadku składając odwołanie). Przywrócenia terminu dokonuje się na wniosek zainteresowanego. Organy administracyjne nie mogą z urzędu, bez wyraźnego wniosku strony, przywrócić terminu do dokonania określonej czynności (wyrok NSA z dnia 18 czerwca 1998 r., I SA/Po 1911/97, Temida (CD), Sopot 2002; wyrok NSA z dnia 23 maja 1995 r., SA/Sz 274/95, Profesjonalny Serwis Podatkowy (CD), Warszawa 2002), - patrz Komentarz do art. 162 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa C. Kosikowski, H. Dzwonkowski, A. Huchla, Ustawa Ordynacja podatkowa. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2003, wyd. III. W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka nie złożyła podania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołań. Jak słusznie podniesiono w odpowiedzi na skargę, ustne wyjaśnienia pracownika spółki, o których wspomniano w skardze, nie mogą zostać uznane za wniosek złożony w trybie art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej. Przede wszystkim jednak należy przypomnieć, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołań stwierdza organ odwoławczy postanowieniem wydanym w oparciu o art. 228 Ordynacji podatkowej. Przepis ten ma charakter bezwarunkowy. Organ, jeżeli stwierdzi, że uchybiono terminowi, jest zobowiązany do wydania postanowienia uniemożliwiającego rozpatrzenie odwołań. Okoliczności powołane w skardze dotyczące braku zawinienia skarżącej spółki w uchybieniu terminowi, nie mogły być uwzględniane w niniejszym postępowaniu. Nawet gdyby strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, to po ustaleniu, że odwołania zostały złożone po terminie, organ byłby zobligowany do wydania postanowienia w trybie art. 228 Ordynacji podatkowej. Stwierdzenie uchybienia terminowi nie stałoby na przeszkodzie rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołań (podobnie wyrok NSA z 10 października 2001 r., sygn. akt I SA/Gd 719/99, LEX nr 53890). W związku z powyższym, wobec stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu należało skargę oddalić w oparciu o art. 151 P.p.s.a.