I SA/Gd 350/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji ostatecznej o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem z dnia 24 kwietnia 2012 r., złożonym na formularzu PPF, skarżący F. W. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dowodów przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego (dodatkowego oświadczenia z dnia 8 maja 2012 r., odpisów PIT-36 za 2011 r., zaświadczenia z urzędu skarbowego z dnia 7 maja 2012 r., decyzji z dnia 15 marca 2012 r. w przedmiocie ustalenia wysokości renty, wyciągu z rachunku bankowego) ustalono, że wnioskodawca otrzymuje rentę w wysokości 821,38 zł netto, która jest jego jedynym źródłem dochodu. Wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z córką, której przekazał nieruchomość rolną o powierzchni 13,23 ha. Prowadzone przez córkę wnioskodawcy gospodarstwo rolne aktualnie nie przynosi jej dochodów. W zeznaniu podatkowym za ubiegły rok (PIT-36) wykazała ona dochód z tytułu najmu lub dzierżawy w wysokości 500 zł. Ani wnioskodawca ani jego córka nie posiadają oszczędności i papierów wartościowych, saldo prowadzonego dla nich wspólnie rachunku bankowego na dzień 23 kwietnia 2012 r. wynosiło 0 zł, ich majątek poza ww. nieruchomością rolną stanowią dom o powierzchni około 200 m2, mieszkanie o powierzchni około 100 m2 oraz jedenastoletni samochód o wartości 4.000 zł. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość dochodów wnioskodawcy oraz brak oszczędności, uznano, iż wykazał on, że nie ma obecnie realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak sentencji postanowienia.