I SA/Gd 351/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Alicja Stępień (spr.) Sędziowie NSA Ewa Kwarcińska Sławomir Kozik Protokolant – Agnieszka Zalewska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę 265,- zł (dwieście sześćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. I SA/Gd 351/03 U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia [...] r. Przewodniczący Zarządu Gminy określił Spółce z o.o. "A" zaległość podatkową w podatku od nieruchomości za 2001 r. wraz z odsetkami od tej zaległości. Decyzja ta została doręczona podatnikowi w dniu 17.10.2002 r. Pismem z dnia 31.10.2002 r. nadanym 4.11.2002 r. strona działając na przez pełnomocnika doradcę podatkowego wniosła odwołanie od tej decyzji. Pismem z dnia 7.11.2002 r. wniesiono prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania uzasadnioną przebywaniem pełnomocnika na zwolnieniu lekarskim od dnia 16.10. do 5.11.2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] r. odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy zaskarżone rozstrzygnięcie podjął w oparciu o przedstawione w sprawie dowody z których wynika, że termin ten nie został zachowany z winy skarżącego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego strona wnosi o uchylenie w całości postanowienia wywodząc w obszernym uzasadnieniu, iż po stronie podatnika i osoby go reprezentującej nie doszło do zawinienia w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wskazano, że w przedmiotowej sprawie, na podstawie przedstawionych we wniosku argumentów nie można przyjąć, że opóźnienie w złożeniu odwołania powstało bez winy strony. Bezspornym jest, że decyzja organu podatkowego z dnia [...] r. Nr [...] zawierająca prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania w terminie 14 dni od jej doręczenia, została odebrana w siedzibie strony w dniu 17.10.2002 r. Zgodnie z pouczeniem podatnik tj. Spółka z o.o. "A" miała 14 dni do wniesienia odwołania sama lub też przez pełnomocnika. Obowiązku tego w wyznaczonym terminie nie dopełnia, a jej działanie ograniczyło się do ustanowienia dzień przed upływem terminu do złożenia odwołania tj. w dniu 30.10.2002 r. pełnomocnictwa szczególnego na rzecz G. W. - doradcy podatkowego, który w tym czasie przebywał na zwolnieniu lekarskim. Powyższe nie może stanowić o braku winy zainteresowanego w dopełnieniu czynności w oznaczonym przepisami terminie. Powyższe, w ocenie SKO nie może stanowić o braku winy zainteresowanego w dopełnieniu czynności w oznaczonym przepisami terminie. Przyjmując, zgodnie z art. 136, że strona może działać przez pełnomocnika, to na nim spoczywa wypełnienie obowiązków w imieniu strony w granicach wyznaczonych przez umocowanie. G. W. – doradca podatkowy przyjmując na siebie obowiązek do wniesienia odwołania w czasie przebywania na zwolnieniu lekarskim, gdy jak pisze z uwagi na zły stan zdrowia posiadał ograniczone możliwości logicznego rozumowania i sprawnego działania, nie może w tym fakcie upatrywać braku swojej winy w niedopełnieniu obowiązku. W tym przypadku argument, iż przyjmując pełnomocnictwo chciał uchronić klienta od zarzutu niedbalstwa, który to zarzut mógłby mu zostać postawiony, gdyby pełnomocnictwa udzielono po dniu upływu terminu do wniesienia odwołania, nie stanowi żadnego wyjaśnienia w kategorii uprawdopodobnienia braku winy ani jego jako pełnomocnika ani podatnika. Jako brak winy pełnomocnika nie można także przyjąć argumentu, że poprzez wniesienie żądania przywrócenia terminu do wniesienia odwołania asekurował się on od możliwości wystąpienia szkody po stronie jego klienta czyli przewidział następstwa skutków negatywnych dla strony i skutki te za pomocą metod prawnych usiłował zneutralizować. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozstrzygając sprawę uznało, że w przedmiotowej sprawie strona nie wykazała, że w jej przypadku na uchybienie terminu do wniesienia odwołania zaważyła przeszkoda, której nie można było usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, w związku z tym brak jest przesłanek do przywrócenia terminu. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Termin to czas wyznaczony na dokonanie określonej czynności. Termin do wniesienia środka zaskarżenia jest terminem ustawowym zawitym. Uchybienie terminu zawitego powoduje, że dokonanie czynności jest bezskuteczne prawnie i w takiej sytuacji organ podatkowy ma obowiązek stwierdzić w trybie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej – uchybienie terminu do wniesienia odwołania, czego skutkiem jest to, że decyzja organu I instancji uzyskuje przymiot ostateczności. Przepis art. 162 Ordynacji podatkowej przewiduje możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni (przedstawi wiarygodne okoliczności), że naruszenie terminu nastąpiło bez jego winy, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (por. Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, E. Iserzon, J. Starościak, Warszawa 1970 r., str. 136). Za takie powody uznaje się np. chorobę, awarię komunikacyjną, pożar, powódź. W rozpoznawanej sprawie przyczynę uchybienia terminu stanowiła choroba pełnomocnika. Należy podkreślić, że zdarzenie niezawinione przez stronę, uniemożliwiające dokonanie określonej czynności, choćby zaistniało dopiero w ostatnim dniu terminu, musi być uznane za okoliczność usprawiedliwiającą przywrócenie terminu (zob. wyrok z 15.06.2000 r. I SA/Łd 724/98). Powyższe oznacza, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem powyższych zasad. Choroba strony czy też jej pełnomocnika trwająca w okresie biegnącego terminu do wniesienia odwołania stanowi przesłankę usprawiedliwiająca uchybienie terminu. Nie mogą jej przekreślić oceny dotyczące okoliczności przyjęcia pełnomocnictwa w niniejszej sprawie. Z tej też przyczyny Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł w myśl art. 145 § 1 pkt 1 a i c oraz art. 200 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie uwzględniając skargę nie orzeczono o wykonaniu zaskarżonego postanowienia albowiem z uwagi na jego charakter nie podlega ono wykonaniu, a zatem i wstrzymaniu wykonania. MK