I SA/Gd 353/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 2 grudnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1. uchylić pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 353/12; 2. zasądzić od Ministra Finansów na rzecz skarżącego kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt l SA/Gd 353/12, po rozpoznaniu sprawy ze skargi K. G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 2 grudnia 2011 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych: 1. uchylił zaskarżoną indywidualną interpretację Ministra Finansów; 2. określił, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie może być wykonana; 3. zasądził od Ministra Finansów na rzecz skarżącego kwotę 217 (dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W złożonym zażaleniu pełnomocnik skarżącego zaskarżył postanowienie o kosztach zawarte w punkcie 3 sentencji wyroku. Zarzucił naruszenie § 2 ust. 2 w zw. z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153) poprzez pominięcie w orzeczeniu o przyznaniu skarżącemu należnych kosztów postępowania wynagrodzenia doradcy podatkowego w kwocie 240 zł. Wnoszący zażalenie wniósł o zmianę postanowienia poprzez zasądzenie kosztów postępowania w kwocie 457 zł oraz o zasądzenie kosztów niniejszego postępowania według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Zgodnie z art. 195 § 2 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd pierwszej instancji jest możliwe tylko wtedy, gdy zażalenie jest oczywiście uzasadnione. W ocenie Sądu, wniesione zażalenie ma taki charakter. W niniejszej sprawie Sąd wyrokiem z dnia 22 maja 2012 r. uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną indywidualną interpretację Ministra Finansów. Powoduje to, że zgodnie z art. 200 p.p.s.a. skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W niniejszej sprawie skarżący był reprezentowany przez doradcę podatkowego, legitymującego się stosownym pełnomocnictwem do występowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez doradcę podatkowego zalicza się zaś jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego doradcy podatkowego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony, co wynika z treści art. 205 § 2 i § 3 w zw. z § 4 p.p.s.a. Skarżącemu należy się zatem zwrot kosztów postępowania w wysokości 457 zł, tj. 200 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł, stosownie do § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu oraz 17 zł z tytułu uiszczonej opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. Odnośnie wniosku o zwrot kosztów niniejszego postępowania należy zauważyć, że w innych przypadkach niż orzeczenie uwzględniające skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz orzeczenie, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania. Nie istnieje bowiem podstawa prawna dla takiego rodzaju rozstrzygnięcia (postanowienie NSA z 1.12.2010 r. sygn. akt I FSK 1443/10). LEX nr 740524. Wobec powyższego, na podstawie art. 195 § 2 i art. 200 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.