I SA/Gd 356/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Marzena Cybulska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi R.H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. postanowieniem z dnia 9 grudnia 2010 r. nałożył na R. H. karę porządkową za niestawienie się osobiście, bez uzasadnionej przyczyny, na wezwanie tegoż Naczelnika z 21 października 2010 r. R. H. złożył zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z wnioskiem o jego uchylenie. Dyrektor Izby Skarbowej w G. postanowieniem z dnia 9 marca 2011 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienie zażalenia. W uzasadnieniu podał, że postanowienie zostało wysłane na adres strony: [...] i doręczone w dniu 13 grudnia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że strona została prawidłowo pouczona o sposobie zaskarżenia zażalenia. Wskazano, że skoro postanowienie zostało doręczone w dniu 13 grudnia 2010 r. to termin w jakim strona powinna złożyć zażalenie upływał w dniu 20 grudnia 2010 r. R. H. pismem z dnia 16 grudnia 2010 r. (nadane faxem dnia 20 grudnia 2010 r. o godz. 21.49) złożył zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K.. Zatem datą złożenia zażalenia jest dzień 21 grudnia 2010 r. o czym świadczy pieczęć Urzędu Skarbowego z datą wpływu. Organ podatkowy wskazał, że wedle art. 168 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) - dalej jako "Op." podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia, ponaglenia, wnioski) mogą być wnoszone pisemnie lub ustnie do protokołu, a także za pomocą środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu podatkowego, utworzoną na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Wskazano także na treść art. 12 § 6 Op. i stwierdzono, że wybrana przez podatnika forma złożenia zażalenia nie daje podstaw do przyjęcia, że został zachowany termin. R. H. w skardze na opisane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości a także o uchylenie postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 9 grudnia 2010 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący podniósł, powołując treść art. 63 Kodeksu postępowania administracyjnego (Kpa), że przepisy dopuszczają w postępowaniu administracyjnym, a takim jest niewątpliwe postępowanie podatkowe, wnoszenie pisemnych zażaleń drogą telefaksu. W niniejszej sprawie pisemne zażalenie zostało wniesione drogą faksową w dniu 20 grudnia 2010 r. a więc w terminie do wniesienia zażalenia. Organ administracyjny, w sytuacji wniesienia pisemnego zażalenia za pośrednictwem faksu mógłby co najwyżej wezwać podatnika do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie. Skarżący zarzucił też, że postanowienie zostało wysłane na zły adres, gdyż adresem jego zamieszkania i zameldowania jest J., a nie P. Skarżący przywołał zasadę, wedle której przepis późniejszy uchyla przepis wcześniejszy i stwierdził, że możliwość wniesienia odwołania w formie telefaksu została wprowadzona do Kpa w dniu 1 stycznia 1999 r. tj. po wejściu w życie art. 168 Op. Dyrektor Izby Skarbowej w G. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując prezentowane dotychczas w sprawie stanowisko. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 8 czerwca 2011 r. pełnomocnik skarżącego podniósł, że nie prowadzono postępowania wyjaśniającego na okoliczność, kiedy faktycznie fax wysłany w dniu 20 grudnia 2010 r. został odebrany w Urzędzie Skarbowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje, Skarga nie ma uzasadnionych podstaw, a zatem należało ją oddalić. Ze stanu faktycznego ustalonego przez Dyrektora Izby Skarbowej w G. i przedstawionego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wynika, że postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. zostało doręczone skarżącemu 13 grudnia 2010 r. na adres P., ul. [...]. Organ podatkowy stwierdził, iż rzeczone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie co do przysługującego stronie prawa wniesienia zażalenia, jak i o sposobie i terminie wniesienia tego środka zaskarżenia. Zgodnie z art. 236 § 2 Op. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia. Zatem w niniejszej sprawie termin wniesienia zażalenia upływał w dniu 20 grudnia 2010 r. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do oceny, czy Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo stwierdził, że zażalenie R. H. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. w przedmiocie nałożenia kary porządkowej zostało wniesione z uchybieniem terminu. Nie jest sporne między stronami, iż zażalenie zostało nadane za pośrednictwem faxu 20 grudnia 2010 r. o godzinie 21.49. Natomiast strony określają odmiennie konsekwencje prawne tej okoliczności. Skarżący twierdzi, iż został zachowany termin do wniesienia zażalenia. Z kolei Dyrektor Izby Skarbowej w G. stoi na stanowisku, że datą złożenia zażalenia jest dzień 21 grudnia 2010 r. tj. dzień wskazany na pieczęci Urzędu Skarbowego w K. z datą wpływu. Konsekwencją tego stanowiska jest stwierdzenie, że zażalenie zostało złożone z uchybieniem terminu. Zgodnie z art. 168 § 1 Op. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 40, poz. 230), która została opublikowana w Dzienniku Ustaw z 16 marca 2010 r. podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia, ponaglenia, wnioski) mogą być wnoszone pisemnie lub ustnie do protokołu, a także za pomocą środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu podatkowego, utworzoną na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Stosownie do art. 15 ustawy zmieniającej wskazana nowelizacja weszła w życie z dniem 17 czerwca 2010 r. Nie może zatem w ocenie Sądu budzić wątpliwości, że ustalony w sprawie niniejszej stan faktyczny należy oceniać wedle art. 168 § 1 Op. w jego nowym brzmieniu. W świetle przytoczonego przepisu należy stwierdzić, że ustawodawca dla celów postępowania podatkowego dopuścił następujące formy wnoszenia podań, w tym zażaleń: pisemnie lub ustnie do protokołu, a także za pomocą środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu podatkowego, utworzoną na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Nie ma już natomiast w postępowaniu podatkowym możliwości skutecznego wnoszenia podań telegraficznie oraz za pomocą telefaksu (Dowgier R., Etel L., Kosikowski C., Pietrasz P., Popławski M., Presnarowicz S. Ordynacja podatkowa. Komentarz, LEX, 2011, wyd. IV). Należy dalej zauważyć, że w art. 12 § 6 Op. wskazano okoliczności, które pozwalają uznać, że termin został zachowany. Jednakże wśród przypadków tam wymienionych ustawodawca nie wskazuje wniesienia pisma za pomocą telefaksu. Skoro więc na dokumencie stanowiącym zażalenie widnieje data wpływu 21 grudnia 2010 r. a skarżący nie przedstawił dowodów prawnie znaczących w świetle art. 168 § 1 i art. 12 § 6 Op. pozwalających tą datę jako datę wpływu do organu podatkowego podważyć to trzeba uznać, że Dyrektor Izby Skarbowej w G. prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W świetle wyżej przedstawionych uwag, nie było zdaniem Sądu potrzeby prowadzenia postępowania wyjaśniającego na okoliczność, kiedy fax wysłany 20 grudnia 2010 r. o godz. 21.49 został faktycznie odebrany w Urzędzie Skarbowym w K.. Odnosząc się z kolei do zarzutów skargi należy zauważyć, iż wskazywany w niej art. 63 Kpa nie był w niniejszej sprawie stosowany, w konsekwencji jego treść nie może być brana pod uwagę przy ocenie zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Z tego samego powodu jako nietrafny należy także uznać zarzut wywodzony w oparciu o regułę kolizyjną nakazująca przyjąć, że przepis późniejszy uchyla przepis wcześniejszy. Skarżący zarzucił, że postanowienie o nałożeniu kary porządkowej zostało wysłane na zły adres, gdyż adresem jego zamieszkania i zameldowania jest J., a nie P. Należy więc zauważyć, iż ze znajdujących się w aktach sprawy danych identyfikacyjnych i adresowych osoby fizycznej Urzędu Skarbowego w P. wynika, że adres w P., przy ul. [...] został wskazany jako korespondencyjny. Zauważyć też trzeba, że z przedłożonych akt sprawy wynika, iż korespondencja kierowana do skarżącego na adres w P. była przezeń odbierana, natomiast w piśmie z dnia 15 listopada 2010 r. skierowanym do Urzędu Skarbowego w K. R. H. nie informował organu podatkowego, iż dotychczasowy adres korespondencyjne nie jest aktualny. Sąd wobec stwierdzenia, że braki formalne skargi zostały uzupełnione w terminie a skarga skierowana na rozprawę pozostawił wniosek skarżącego zawarty w piśmie z dnia 17 maja 2011 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi bez rozpoznania. Brak formalnego rozpoznania tego wniosku pozostaje bez wpływu na wynik niniejszej sprawy. Mając na uwadze wyżej przedstawione okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.