I SA/Gd 36/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za luty 2004 r. postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od wpisu od skargi. C. W. w dniu 1 lutego 2010 r. (data stempla pocztowego) zwróciła się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od wpisu od skargi określonego w kwocie 1.500 zł. Braki formalne wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF strona uzupełniła w dniu 3 marca 2010 r. (data stempla pocztowego). Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez skarżącą oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także dokumentów i oświadczeń przedłożonych przez wnioskodawczynię na zarządzenie referendarza sądowego przy sprawach o sygn. akt I SA/Gd 814-816/09, ustalono, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z mężem oraz synem, u którego małżonkowie zamieszkują, z tytułu prowadzonej działalności osiągnęła ona w roku 2009 dochód w wysokości 51.779,86 zł – przychód z tego tytułu wyniósł 672.757,91 zł, na zakup towarów wydatkowano kwotę 566.553,33 zł i poniesiono wydatki, stanowiące koszty w wysokości 54.424,72 zł (dowód: podsumowanie księgi przychodów i rozchodów), z dniem 1 stycznia 2010 r. zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej (dowód: odpis zaświadczenia burmistrza z dnia 11 stycznia 2010 r. oraz informacji ZUS z dnia 20 stycznia 2010 r. o wyrejestrowaniu płatnika składek oraz z ubezpieczeń), aktualnie jedynym źródłem utrzymania małżonków jest osiągany przez męża skarżącej dochód z tytułu renty w kwocie 515,53 zł netto miesięcznie oraz świadczenie wypłacane przez gminny ośrodek pomocy społecznej w kwocie 153 zł miesięcznie (dowód: odpis decyzji ZUS z dnia 18 marca 2009 r. o waloryzacji renty, kopia odcinka wypłaty świadczenia za styczeń 2010 r., kopie wyciągów z rachunku bankowego sporządzone za wrzesień, październik i grudzień 2009 r. oraz za styczeń 2010 r.), majątek małżonków stanowią dom o powierzchni 108 m2, który na skutek pożaru wymaga remontu, nieruchomość rolna o powierzchni 1,50 ha oraz nieruchomość o powierzchni 2,09 ha zabudowana halą produkcyjną, małżonkowie nie posiadają pojazdów mechanicznych oraz nie otrzymują dopłat do gruntów rolnych (dowód: dodatkowe oświadczenie wnioskodawczyni z dnia 15 lutego 2010 r.), względem majątku wnioskodawczyni prowadzona jest egzekucja, w toku której na poczet należności podatkowych oraz z tytułu ubezpieczeń społecznych zajęte zostały jej rachunki bankowe, zaś na nieruchomościach ustanowiono hipoteki przymusowe (dowód: oświadczenie strony, pisma naczelnika izby celnej z dnia 1 lutego 2010 r., zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego z dnia 4 lutego 2010 r.). Zaległości skarżącej z tytułu należności publicznoprawnych (nie tylko podatkowych) wynoszą łącznie 2.535.385,05 zł wraz z odsetkami, kosztami egzekucyjnymi i kosztami upomnienia, natomiast z tytułu zaciągniętego kredytu bankowego – 38.919,96 euro wraz z odsetkami (dowód: wyciąg z rachunku bankowego sporządzony za okres od 8 grudnia 2009 r. do 5 stycznia 2010 r.). Dokumentując wydatki związane z miesięcznymi kosztami utrzymania wnioskodawczyni przedstawiła kopie: faktury VAT za energię za okres od stycznia do czerwca 2010 r. na łączną kwotę 4.752,89 zł, faktury VAT za telefon za okres od 14 grudnia 2009 r. do 13 stycznia 2010 r. na kwotę 219,84 zł oraz faktury VAT z dnia 12 stycznia 2010 r. za zakup niezbędnych leków dla małżonka na kwotę 230,33 zł. Z treści złożonego przez skarżącą oświadczenia wynika także, że syn wspomaga finansowo małżonków, ponosząc wydatki związane z utrzymaniem domu, tj. ogrzewaniem, energią elektryczną itp., osiąga on dochody z tytułu działalności gospodarczej, które w styczniu 2010 r. wyniosły 2.345 zł, zaś jego majątek stanowi nieruchomość rolna o powierzchni 28,28 ha zabudowana domem oraz budynkiem gospodarczym. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, uznano, iż skarżąca wykazała, że na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przez nią wpisu od skargi, spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Za taką oceną przemawia okoliczność, że małżonkowie aktualnie uzyskują niewielkie dochody, których wysokość nie pozwala na zaspokojenie nawet podstawowych potrzeb, nie posiadają oszczędności, korzystają z pomocy syna, wnioskodawczyni nie może swobodnie dysponować posiadanym majątkiem z uwagi na prowadzoną egzekucję, jak również nie bez znaczenia jest kwota zobowiązań skarżącej wobec Skarbu Państwa i jej zadłużenia wobec banku. Aktualna sytuacja finansowa wnioskodawczyni i jej rodziny nie budzi wątpliwości, została potwierdzona stosownymi dokumentami. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.