I SA/Gd 361/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 2 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. L. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutu dotyczącego prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia 1. przyznać wnioskodawcy kwotę 316,70 zł /trzysta szesnaście złotych siedemdziesiąt groszy/ tytułem wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków, 2. odmówić zwrotu wydatków w kwocie 25 zł /dwadzieścia pięć złotych/. Prawomocnym postanowieniem z dnia 4 lipca 2006 r. sygn. akt I SA/Gd 361/06 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał W. K. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w G. wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego J. L., której skarżący w dniu 16 sierpnia 2006 r. udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania w sprawie. Na rozprawie w dniu 12 grudnia 2006 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie wynagrodzenia według norm przepisanych oraz o zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków poniesionych z tytułu: opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 15 zł, opłaty pocztowej w kwocie 8,90 zł oraz dojazdów do sądu samochodem osobowym w kwocie 25 zł. Jednocześnie pełnomocnik złożył oświadczenie, że opłaty za pomoc prawną nie zostały zapłacone w całości ani w części. Do wniosku dołączony został odpis pisma skarżącego, z którego wynika, że opłata skarbowa za pełnomocnictwo uiszczona została przez pełnomocnika, a także potwierdzenia nadań przesyłek poleconych do skarżącego. Przepis art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzje lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł, c) w innej sprawie – 240 zł. W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, to należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonaną czynność, po podwyższeniu o 22% stawkę podatku od towarów i usług, przysługuje w wysokości 292,80 zł. Jako niezbędne udokumentowane wydatki Sąd uwzględnił uiszczoną opłatę skarbową od dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa w wysokości 15 zł oraz koszty doręczeń kierowanej do skarżącego korespondencji w wysokości 8,90 zł. Sąd odmówił zwrotu kosztów dojazdów pełnomocnika do sądu z uwagi na brak dokumentów potwierdzających ich poniesienie. Z tych względów Sąd, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzekł jak w sentencji postanowienia.