I SA/Gd 363/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 5 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego K. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2003 r. postanawia przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 120 zł /sto dwadzieścia złotych/ za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 9 września 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 363/08 oddalił skargę J. W. na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...]. Prawomocnym postanowieniem z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 363/08 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu doradcę podatkowego K. K., któremu skarżący w dniu 9 lutego 2009 r. udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania w sprawie. Pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powołanego wyroku sądu. W piśmie z dnia 15 września 2009 r. pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej, jednocześnie oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości lub w części. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075), wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji – 75% kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna objęta zaskarżoną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej [...] w wysokości odpowiadającej kwocie zaległości skarżącego w podatku od towarów i usług za marzec 2003 r., tj. 410,08 zł. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy do 500 zł wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji 60 zł. Ponieważ w niniejszej sprawie kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego określona w § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a) powołanego rozporządzenia wynosi 60 zł, to należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonaną czynność przysługuje w wysokości 120 zł. Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.