I SA/Gd 369/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie podatku od towarów i usług za grudzień 2001 r. i styczeń 2002 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. T. S. zwrócił się z wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 9 czerwca 2008 r. (data stempla pocztowego), o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 ww. ustawy, adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz nadesłanych przez niego dokumentów źródłowych ustalono, że nie ma on stałego źródła utrzymania, uzyskuje dochody z prac dorywczych w średniej wysokości z okresu ostatnich trzech miesięcy 400 zł (dodatkowe oświadczenie wnioskodawcy z dnia 9 lipca 2008 r.), nie jest właścicielem nieruchomości, nie posiada też żadnego majątku ruchomego, w tym oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, nie są na niego zarejestrowane pojazdy mechaniczne (dodatkowe oświadczenie z dnia 9 lipca 2008 r.), został wpisany do rejestru dłużników niewypłacalnych, kwota jego zaległości podatkowych objętych tytułami wykonawczymi wystawionymi w dniach 18 lipca 2005 r. oraz 12 marca 2008 r. wynosi 14.993.232 zł, a odsetki naliczone na dzień wystawienia tych tytułów wynosiły 9.939.797,40 zł (odpisy tytułów wykonawczych), w ramach prowadzonej względem wnioskodawcy egzekucji doszło do zajęcia obecnie prowadzonego dla niego rachunku bankowego na kwotę 611.549,49 zł (odpis zawiadomienia z dnia 13 marca 2008 r.). Saldo tego rachunku na dzień 10 lipca 2008 r. było ujemne i wynosiło 2,58 zł (wyciąg z rachunku bankowego), a zablokowane środki stanowiły kwotę 611.552,07 zł. Wnioskodawca zamieszkuje, jak wskazał w uzasadnieniu wniosku, w lokalu użyczonym mu przez matkę i posiada zaległości w uiszczaniu opłat za dostarczane do tego lokalu media: z tytułu dostawy wody i odbioru ścieków w kwocie 260,76 zł, z tytułu opłat za gaz w kwocie 634,75 zł i za prąd w kwocie 803,16 zł (odpisy wezwań do zapłaty). Żona wnioskodawcy, z którą pozostaje on w rozdzielności majątkowej (odpis umowy o wyłączenie wspólności ustawowej), nie posiada majątku o wartości przekraczającej 3.000 euro, jak również zarejestrowanych na siebie pojazdów mechanicznych, a osiągnięty przez nią w okresie ostatnich trzech miesięcy dochód wyniósł, jak podał wnioskodawca, średnio 700 zł (dodatkowe oświadczenia wnioskodawcy z dnia 9 lipca 2008 r.). Jednakże z przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentów wynika, że prowadzona przez jego małżonkę działalność gospodarcza na koniec maja br. przyniosła jej stratę w wysokości 9.370,27 zł (odpis zestawienia obrotów i zobowiązań podatkowych). Saldo prowadzonego dla małżonki wnioskodawcy rachunku bankowego wynosiło (na dzień 9 lipca 2008 r.) 1.480,35 zł (wyciągi z rachunku bankowego). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne, a w szczególności wysokość dochodów wnioskodawcy, brak zasobów pieniężnych i prowadzoną egzekucję, uznano, iż wnioskodawca udowodnił, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.