I SA/Gd 369/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podatnik zdeponował w formie lokaty bankowej kwotę 145.537,80 zł, jako zabezpieczenie spłaty zobowiązania podatkowego. Kwota ta zabezpiecza w całości zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. oraz częściowo za 2003 r. Brak jest zabezpieczenia jedynie na kwotę 13.861,20 zł. Ponieważ na terenie kraju podatnik posiada jedynie dom mieszkalny, gdzie zamieszkuje jego rodzina, organ egzekucyjny z tytułu matematycznej różnicy będzie zmierzał do przeprowadzenia egzekucji z posiadanej przez podatnika nieruchomości. Z doświadczenia wiadomo, że sprawy przed sądami administracyjnymi trwają ponad 2 lata. W tym czasie poborca może doprowadzić do oszacowania i licytacji nieruchomości na podstawie kontrowersyjnej decyzji, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki. W tej sytuacji, zdaniem strony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny, tym bardziej, że strona zamierza złożyć w trybie art. 239f § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej wniosek o zabezpieczenie wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji, w formie lokat bankowych. Ponadto podatnik jest osobą czynną zawodowo na terenie Niemiec, pobierającą wynagrodzenie za pracę w skali miesięcznej umożliwiającej zabezpieczenie pozostałej spłaty zobowiązania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004). Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004). Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. Rozpatrując złożony przez stronę wniosek w granicach wyznaczonych przez art. 61 § 3 p.p.s.a. należy zauważyć, że z jego uzasadnienia wynika, iż strona dysponuje środkami pieniężnymi pozwalającymi na wykonanie zobowiązania podatkowego wynikającego zarówno z zaskarżonej decyzji (dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r.), jak i decyzji dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. Strona posiada bowiem na lokacie bankowej kwotę ponad 145.000 zł, a ponadto, jak sama wskazuje, otrzymuje wynagrodzenie w skali miesiąca pozwalające na spłatę pozostałej części zobowiązania. W tej sytuacji trudno uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie się wiązało ze znaczną szkodą lub trudnymi do odwrócenia skutkami, a w szczególności z utratą domu. Sąd rozstrzyga w przedmiocie złożonego wniosku na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z tym argumenty skarżącego co do zamiaru złożenia zabezpieczenia nie mają żadnego znaczenia, nie mieszczą się bowiem w katalogu przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez sąd. Nie wyłącza to prawa strony do złożenia stosownego wniosku do organu pierwszej instancji, w trybie art. 239f Ordynacji podatkowej. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 358/04, który podziela skład orzekający w niniejszej sprawie stanowisko skarżącego, że skarżony akt jest merytorycznie niesłuszny i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania jego wykonania na podstawie art. 61 P.p.s.a. Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.