I SA/Gd 37/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: przywrócić skarżącemu termin do wniesienia zażalenia. I SA/Gd 37/14 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 18 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę S. N. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i trybie wnoszenia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu 27 listopada 2014 r. (potwierdzenie odbioru – k. 132 akt). Wnioskiem z 4 grudnia 2014 r., złożonym na formularzu PPF, skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy przez ustanowienie adwokata. 27 grudnia 2014 r. skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w której ponownie zwrócił się o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. 29 grudnia 2014 r. skarżący złożył na formularzu PPF kolejny wniosek o przyznanie mu prawa pomocy przez ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 9 lutego 2015 r. (doręczonym skarżącemu 13 lutego 2015 r.) odrzucił skargę kasacyjną S. N. Postanowieniem z 26 marca 2014 r. referendarz sądowy WSA w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy, ustanawiając adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokat P. Z., o czym poinformowała Sąd pismem z 31 marca 2015 r. (k. 169). Pełnomocnik skarżącego 21 kwietnia 2015 r. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia WSA w Gdańsku z 9 lutego 2015 r. Jednocześnie wniosła zażalenie, w którym zwróciła się o przyznanie jej kosztów z tego tytułu według norm przepisanych, oświadczając, że nie zostały one uiszczone przez skarżącego w całości ani w części. Jako okoliczność, wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu, pełnomocnik skarżącego wskazała na postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w niniejszej sprawie, na którego termin zakończenia skarżący nie miał żadnego wpływu. Podniosła także, że 15 kwietnia 2015 r. zapoznała się z aktami sprawy (k. 175), zatem w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle postanowień art. 87 oraz 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego. W niniejszej sprawie rozważenia wymaga wystąpienie przesłanki dotyczącej uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Sąd uznał, że strona skarżąca wniosek o przywrócenie terminu z jednoczesnym dokonaniem uchybionej czynności wniosła bowiem niezwłocznie po ustaniu przyczyny tj. wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu i zapoznaniu się przez niego z aktami sprawy. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W nauce postępowania administracyjnego (por. np. A. Wróbel: K.p.a. II, s. 368-370), ugruntowany jest pogląd, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. W ocenie Sądu strona skarżąca wykazała brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia, wobec czego wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia należało uznać za uzasadniony. Z poczynionych ustaleń wynika, że skarżący w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej wniósł o przyznanie mu prawa pomocy przez ustanowienie adwokata. Postanowieniem z 9 lutego 2015 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną i wniesioną osobiście przez skarżącego. 2 kwietnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego została poinformowana przez Okręgową Radę Adwokacką o wyznaczeniu jej w tej sprawie pełnomocnikiem z urzędu. Jednocześnie ORA nie udzieliła pełnomocnikowi informacji wskazanych w zarządzeniu referendarza sądowego z 26 marca 2015 r., tj. nie poinformowała pełnomocnik, że postanowieniem z 9 lutego 2015 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną S. N. Z uwagi na niemożność uzyskania od skarżącego stosownych informacji o postępowaniu, pełnomocnik skarżącego 15 kwietnia 2015 r. zapoznała się z aktami sprawy, a 21 kwietnia 2015 r. wniosła zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.