I SA/Gd 374/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Kwarcińska, po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 25 stycznia 2001 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od września do grudnia 1998 r. postanawia: odrzuć skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 24 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na decyzję Izby Skarbowej z dnia 25 stycznia 2001 r. nr[...] . Powyższe orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 17 grudnia 2004 r. Strona została równocześnie prawidłowo pouczona o trybie wniesienia środka odwoławczego. Korzystając z prawa zaskarżenia powyższego orzeczenia, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika skarżący pismem nadanym w dniu 15 stycznia 2005 r. wniósł skargę kasacyjną. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej powołując się na postanowienie NSA z dnia 16 marca 2004 r. sygn. akt FSK 209/04 wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej z uwagi na niewskazanie zakresu zaskarżenia przedmiotowego orzeczenia, jednocześnie podkreślając, iż brak koniecznego elementu skargi o charakterze merytorycznym uniemożliwia tym samym jej merytoryczne rozpoznanie. W przypadku nieuznania powyższego stanowiska za zasadne, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn zm.) skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy też w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W ocenie Sądu treść wniesionej w sprawie skargi kasacyjnej nie pozwala na ustalenie zakresu zaskarżenia objętego nią orzeczenia. Przedmiotowe pismo procesowe nie zawiera wyraźnego określenia czy strona skarżąca występuje w tym trybie o uchylenie czy też zmianę orzeczenia Sądu, ani też nie zawiera wyraźnego określenie w jakim zakresie to czyni, mając na uwadze brak jakichkolwiek wskazań, co do tego czy zaskarża się całość czy też określoną część orzeczenia. Sąd w pełni podziela pogląd wyrażony w przytoczonym przez organ odwoławczy postanowieniu NSA z dnia 16 marca 2004 r. sygn. akt FSK 209/04, w którym podkreślono, iż brak jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku, powoduje, że skarga kasacyjna, jako pozbawiona jednego z koniecznych elementów materialnych, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przytoczone orzeczenie stanowi natomiast konsekwencje przyjęcia przez Sąd słusznego stanowiska, iż w odróżnieniu od braków formalnych, braki w zakresie wymogów materialnych skargi kasacyjnej (obejmujących oznaczenie orzeczenia, wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenie lub zmiany) są nieusuwalne. W związku z powyższym, podzielając pogląd wykluczający dopuszczalność uzupełnienia stwierdzonych braków skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 176 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.